Ως «διάβαση πεζών» θεωρούμε, ότι η απόφαση που λήφθηκε ήταν σε καθαρά πολιτική βάση και δε βασίστηκε στα επιστημονικά κριτήρια που θέτει ο Ν.3028/2002 σύμφωνα με τα οποία έγιναν οι εισηγήσεις τόσο  της Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων Κεντρικής Μακεδονίας όσο και των ειδικών του Υπουργείου Πολιτισμού.

Οι εισηγήσεις αυτές καταγράφουν χωρίς περιστροφές ότι το κτήριο της Δημοτικής Αγοράς πληροί όλες τις προϋποθέσεις του νόμου και έπρεπε να κριθεί διατηρητέο. Όλα αυτά αγνοήθηκαν και η απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού κινήθηκε ακριβώς προς την αντίθετη κατεύθυνση. Έτσι στην επαναληπτική συνεδρίασή του το ΚΣΝΜ μετέτρεψε την αρχική γνωμοδότησή του από ψήφους 5 έναντι 5 σε 11 έναντι 2.

Για τον καθορισμό της περαιτέρω στάσης της «κίνησής μας» φέραμε τη συγκεκριμένη απόφαση του Υπουργού κ.Γερουλάνου,  προς συζήτηση στην τακτική μας συνέλευση. Αφού διερευνήσαμε όλες τις παραμέτρους του ζητήματος αποφασίσαμε (παρότι επιμένουμε στο αρχικό σκεπτικό μας) να μην καταθέσουμε προσφυγή στο συμβούλιο Επικρατείας.

Παράλληλα αποφασίσαμε (από τη στιγμή που αποδεχθήκαμε την προοπτική κατεδάφισης του κτηρίου) να ζητήσουμε από τη δημοτική Αρχή να προχωρήσει άμεσα στον χαρακτηρισμό του χώρου που καταλαμβάνει η Δημοτική Αγορά σε χώρο υψηλού πρασίνου και όχι πάρκου, έτσι ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα κατασκευής υπόγειου πάρκιγκ ούτε τώρα αλλά ούτε και στο μέλλον (με πιθανό αποχαρακτηρισμό).

Η απόφασή μας, σύμφωνα πάντα με το σκεπτικό των μελών μας, είναι η μόνη εναλλακτική στην αρχική μας πρόταση και η μόνη που (όπως φαίνεται) συνάδει με τη γνώμη και άποψη της πλειονότητας των συμπολιτών μας.

Άλλωστε υπάρχουν ήδη δικαστικές αποφάσεις που βάζουν οριστικό τέλος στα υπόγεια γκαράζ κάτω από κοινόχρηστους χώρους πρασίνου.

Η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία τον Απρίλιο του 2011 έγραφε ότι δεν είναι νόμιμη η κατασκευή γκαράζ κάτω από κοινόχρηστο χώρο πράσινου και αναψυχής, επικαλούμενη πολυσέλιδη έκθεση των  επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης.

Στην έκθεσή τους οι επιθεωρητές υιοθετούν αλλεπάλληλες γνωμοδοτήσεις του Συμβουλίου Επικρατείας (2242/1994, 258/2001 κ.λπ.) για ασυμβατότητα υπόγειου χώρου στάθμευσης με υπερκείμενο χώρο πρασίνου. Υπογραμμίζουν ότι «δεν είναι δυνατή η μεταβολή της χρήσης και αλλαγή προορισμού της έκτασης» και επικαλούνται τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 24 του Συντάγματος.

Τέλος πιστεύουμε ότι αν πράγματι είναι ειλικρινής στις προθέσεις του ο κ.Δήμαρχος (αυτές που προσφάτως διατύπωσε δημοσίως) και δεν έχει σκοπό να προχωρήσει στην τροχοδρόμηση ενός υπόγειου ή υπέργειου χώρου στάθμευσης, θα δεχτεί την πρότασή μας και τουλάχιστον μετά την κατεδάφιση θα χάσει μεν η πόλη ένα Ιστορικό, εμβληματικό και εν πολλοίς χρηστικό  Κτήριο (πάντα  κατά την άποψή μας ) αλλά θα κερδίσει ένα χώρο πρασίνου στο κέντρο που δυστυχώς τόσο ανάγκη έχει η πόλη μας.