Η χώρα μας περνά τις δυσκολότερες στιγμές της μετά τη Μεταπολίτευση και καλούμαστε όλοι ανεξαιρέτως να σηκώσουμε αυτό το βάρος και να προχωρήσουμε μπροστά. Αναμφισβήτητα η ώρα της ευθύνης έφτασε για όλους μας.

Βρισκόμαστε εν μέσω μιας κρίσης δημοσιονομικής, μιας κρίσης θεσμών και δομών, μιας κρίσης νοοτροπίας και ταυτότητας, μιας κρίσης πολιτικής μα και κοινωνικής….

Οι καιροί είναι χαλεποί και η ιστορία καλεί τον κάθε Έλληνα και την κάθε Ελληνίδα να αυτοπροσδιοριστεί και να αναθεωρήσει συμπεριφορές, αξίες, τρόπο ζωής… Τα πάντα αλλάζουν και η χώρα γυρίζει σελίδα κοιτάζοντας στο μέλλον… Αυτό όμως γίνεται μέσω ενός δρόμου δύσβατου και επίπονου για όλους μας.

Ο λαός και συγκεκριμένα οι χαμηλές εισοδηματικές τάξεις, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι εκείνοι που κυρίως βομβαρδίζονται από τα επώδυνα αλλά άκρως αναγκαία μέτρα….. Μειώσεις μισθών, περικοπή συντάξεων, εργασιακή εφεδρεία είναι μόνο μερικά από αυτά που καθημερινά ταλανίζουν τους πολίτες οι οποίοι βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη και συνακόλουθα το βιοτικό τους επίπεδο να μειώνεται με δραματικούς ρυθμούς.

Είναι συνεπώς επιτακτική- τώρα περισσότερο από ποτέ- η ανάγκη να υπάρξουν ανταποδοτικά και αντισταθμιστικά μέτρα που θα απαλλάξουν τους πολίτες από κάποια υπέρμετρα βάρη.

Οι τράπεζες είναι αυτές που πρέπει να κάνουν την αρχή… Η ελληνική πραγματικότητα είναι άμεσα συνδεδεμένη με τα πιστωτικά ιδρύματα αφού αυτά χρηματοδοτούσαν και χρηματοδοτούν ακόμη πάμπολλες πτυχές της καθημερινότητας μας. Δύσκολα θα βρει κανείς νοικοκυριό ή επιχείρηση που να μην έχει πάρει δάνειο από τράπεζα ή να μη χρησιμοποιεί πιστωτική κάρτα. Οι τράπεζες εισήγαγαν τους Έλληνες σε μια πλασματική πραγματικότητα, σε μια καταναλωτική ουτοπία μέσω της εύκολης πρόσβασης σε δάνεια και μιας αδιάκοπης  ρευστότητας.

Πρέπει να υπάρξουν λοιπόν κάποια αντίρροπα- αντισταθμιστικά μέτρα που θα ανακουφίσουν τους πολίτες και θα καταστήσουν την κατανομή των βαρών δικαιότερη. Πρωτίστως κρίνεται άκρως αναγκαία η μείωση ή ακόμη και η αναστολή των δόσεων προς τις τράπεζες που θα ελάφρυνε κατά πολύ το μηνιαίο προϋπολογισμό ενός νοικοκυριού. Επίσης, μια ακόμη λύση θα ήταν η παράταση αποπληρωμής του χρέους χωρίς την ταυτόχρονη αύξηση του επιτοκίου. Η επιπλέον αναστολή των πλειστηριασμών για κατοικίες και γενικότερα οι ευνοϊκές ρυθμίσεις για οφειλέτες προς τις τράπεζες θα βοηθούσαν επιπροσθέτως τους πολίτες σε σημαντικό βαθμό .

Οι τράπεζες – που τα προηγούμενα χρόνια κατέρριπταν ιστορικά ρεκόρ κερδών – πρέπει τώρα να κάνουν την αρχή και να δώσουν το παράδειγμα. Είναι χρέος του καθένα μας να κάνει ένα βήμα πίσω και να βοηθήσει με το δικό του τρόπο να ξεπεράσουμε συλλογικά και ενωμένοι την παρούσα κρίση. Είναι σημαντικό η επιβολή των μέτρων να μην είναι μονόπλευρη αλλά να σταθούν όλοι- κράτος, φορείς και πολίτες- ενώπιον των ευθυνών τους. Οι διαρθρωτικές αλλαγές που θα εκσυγχρονίσουν τη χώρα μας και θα εξυγιάνουν τις χρόνιες παθογένειές  της είναι ζωτικής σημασίας. Τώρα είναι η ώρα να περάσουμε μαζί αυτό το δύσβατο μονοπάτι πριν να είναι αργά…