«Το άλλο με τον Τοτό, το ξέρεις;». Κάπως έτσι θα απαντούσε όχι πολλά χρόνια πίσω, να, μέχρι και λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση, όποιος άκουγε από κάποιον άλλον ότι η Ελλάδα έχει μεγάλο ορυκτό πλούτο που παραμένει ύποπτα κρυμμένος και ανεκμετάλλευτος. Όσοι ασπάζονταν αυτή την άποψη για τον πλούτο της χώρας τον αποκαλούσαν το λιγότερο γραφικό και αν βέβαια εξηγούσε γιατί κανείς δεν το ξέρει, του έβαζαν την ταμπέλα του συνωμοσιολόγου και πάμε παρακάτω.
Τρία χρόνια πίσω, αρχές με μέσα Δεκέμβρη μάλιστα, ο τότε πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, δήλωνε: «Στην Ελλάδα δεν έχουμε πετρέλαιο ή το πετρέλαιο που έχουμε είναι πολύ λίγο». Στο ίδιο μήκος κύματος, λίγους μήνες μετά τη παπανδρεϊκή δήλωση, επαύξανε ο πολύς Θεόδωρος Πάγκαλος: «Δεν υπάρχει πετρέλαιο στην Ελλάδα». Και τυχαία αναλογιζόμενοι τι γίνεται εδώ και λίγο καιρό με το θέμα, μάς πέρασε από το μυαλό η σοφή λαϊκή ρήση ότι καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς.

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ

Στη σύγχρονη Ευρώπη, η ανάγκη για άμεση επικοινωνία και για κατανόηση των συνανθρώπων μας, εντείνει τη σπουδαιότητα της γνώσης μιας ή και περισσοτέρων ξένων γλωσσών. Η δυνατότητα εκμάθησης νέων γλωσσών, ανοίγει το δρόμο για καλύτερη, αμεσότερη και ουσιαστικότερη επικοινωνία, δημιουργώντας τις κατάλληλες προϋποθέσεις για μεγαλύτερη ανάπτυξη και σταθεροποίηση.

Στις 28 Νοεμβρίου 2012 η Ελλάδα επρόκειτο να παρουσιαστεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατηγορούμενη πως δεν τήρησε τη δέσμευσή της για την ολοκλήρωση των έργων για την προστασία και αποκατάσταση της λίμνης Κορώνειας, τα οποία είχαν εγκριθεί από τα τέλη του 2005. Ο εφιάλτης είχε ξεκινήσει από το έτος 1996  γιατί διαπιστώθηκε πως ο υδάτινος όγκος της είχε συρρικνωθεί στα 22 εκατομμύρια κυβικά μέτρα και το βάθος της είχε περιοριστεί στο ένα μέτρο. Το πρώτο σχέδιο διαχείρισής της (1998) χρηματοδοτήθηκε από την Ε.Ε. με 1 δις δραχμές.

(Δορυφορική εικόνα της λίμνης Κορώνειας από ύψος 9 χιλιομέτρων)

Γραμματέας Τοπικής Οργάνωσης ΔΗ.ΜΑΡ. Σερρών

Ένα κακόγουστο θέατρο επαναλαμβάνεται κάθε τρεις και λίγο στη χώρα μας τα τρία τελευταία χρόνια: κάθε φορά που υπογράφεται ένα νέο μνημόνιο, κάθε φορά που συνεδριάζει το Eurogroup για να πάρει αποφάσεις που βαθαίνουν την ύφεση και σπρώχνουν στη φτώχεια και στην απελπισία νέα κοινωνικά στρώματα, κάθε φορά δηλαδή που το μαχαίρι μπήγεται όλο και πιο βαθιά στο πετσί του λαού μας, εξελίσσεται ταυτόχρονα και ένα άθλιο επικοινωνιακό παιχνίδι. Ένα παιχνίδι στο οποίο συμμετέχουν ασφαλώς και τα εντεταλμένα σε διατεταγμένη υπηρεσία Μ.Μ.Ε. και το οποίο αρχίζει πολύ πριν πέσουν οι υπογραφές. Και διαρκεί τόσο που υποπτευόμαστε ότι μεγαλύτερες προσπάθειες καταβάλλει η εκάστοτε κυβέρνηση στο επικοινωνιακό παιχνίδι και στον τρόπο με τον οποίο θα εμφανίσει κάθε φορά τα νέα μέτρα, παρά στη (δήθεν) διαπραγμάτευση με την τρόικα και τους εταίρους μας στην Ε.Ε. Φυσικά η κατάληξη είναι πάντοτε η ίδια: θριαμβολογίες για τη νέα σωτηρία της χώρας.

ΘΕΜΑ : Εργασία - ανεργία.

Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ... εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νέο-σουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές <<κουλοχέρηδων>> ... παιδιών δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές.