«Πατρίδα του μάρτυρος είναι ο τόπος όπου μαρτύρησε. Συμπολίτες και συγγενείς του είναι αυτοί που τον ενταφίασαν με τιμές, αυτοί που κρατούν ως θησαυρό το λείψανό του και όσοι τιμούν την μνήμη του και προστρέ­χουν σ’ αυτόν». Άγιος Γρηγόριος Νύσσης.

Η Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας, το ασύλητο αυτό θησαυροφυλάκιο του πλούτου της θείας ευλογίας, λειτουργεί μέσα στον κόσμο ως εργαστήριο αγιότητος. Ο κατά Χριστόν άρτιος άνθρωπος είναι εκείνος που με ελεύθερη επιλογή του και με την χάρη του Θεού αποχωρίζεται οπό την ματαιότητα του κόσμου της φθοράς και του θανάτου και βιώνει την εν Χριστώ καινή ζωή. Οι άγιοι της πίστεώς μας ζουν γιά τόν Χριστό και διά του Χριστού.

Κύριο χαρακτηριστικό αυτής της νέας ζωής είναι η φλογερή αγάπη για τον Σωτήρα Χριστό και για τον συνάνθρωπο. Αυτή η αγάπη οδηγεί στον καθημερινό σκληρό αγώνα για πιστή τήρηση των ευαγγελικών εντολών. Το μαρτύριο της συνειδήσεως, όταν οι εξωτερικές συνθήκες το απαιτούν, φθάνει και στην προσφορά της ίδιας της ζωής, στο μαρτύριο του αίματος. Οι άγιοι μάρτυρες, παλαιοί και νέοι, έζησαν μέσα οπό τον προσωπικό τους πνευματικό αγώνα το μυστήριο του Σταυρού αυθεντικώς, κατέθεσαν την δική τους μαρτυρία περί του προσώπου του Κυρίου Ιησού, ως του αληθινού Θεού και γεύονται πλέον τούς αθάνατους καρπούς της αναστάσεως Του. Το μαρτύριο, ως συμμετοχή στο Πάθος του Κυρίου μας αποτελεί το πλέον αυθεντικό στοιχείο αγιότητος, που χαρακτηρίζει και φωτίζει την πορεία της Εκκλησίας μας στον κόσμο και πλουτίζει τον ουρανό.

Μία ξεχωριστή θέση μέσα σ’ αυτό το πολύφωτο νοητό στερέωμα της Αγίας Εκκλησίας μας κατέχουν οι πολύαθλοι Νεομάρτυρες, οι οποίοι στην μακρά και ασέληνη νύκτα του εθνικού μας βίου, πού ξεκίνησε μετά την πτώση της Βασιλίδος στους Οθωμανούς Τούρκους (1453), ανεδείχθησαν τα έμψυχα εκείνα λυχνάρια πού φώτισαν παρακλητικώς και αφυπνιστικώς την ζωή του υπόδουλου Γένους. Οι Νεομάρτυρες αποτελούν για την Εκκλησία μας, αλλά και για το Γένος μας, μία εξαιρετική ευλογία του Θεού. Ιδιαιτέρως, ἡ μαρτυρική και μεγαλώνυμος πόλη των Σερρών «ίσταται εν ευγνωμοσύνη» ενώπιον του αθλοθέτου Χριστού, διότι αξιώθηκε της μεγάλης τιμής και ευλογίας να προσφέρει, ως μητέρα γη, θυσία στο αχειροποίητο ουράνιο θυσιαστήριο, αλλά και στο βωμό της φιλτάτης πατρίδος μας, της Ελλάδος, πολλά δικά της γεννήματα και αναστήματα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο Άγιος Νεομάρτυς Νικήτας, το αληθινό καύχημα των Σερρών.

Ο Άγιος ιερομάρτυρας Νικήτας γεννήθηκε το τελευταίο μισό του 18ου αιώνος (1760-1770) στην Ήπειρο, «στα μέρη της Αρβανιτιάς». Από μικρός απαρνήθηκε τα τερπνά του κόσμου και επόθησε, στο περιβόλι της Παναγίας και στο αγιοτρόφο περιβάλλον της Ιεράς Μονής του Αγίου Παντελεήμονα, να στολίσει τον «κρυπτό της καρδίας άνθρωπο» με τις χριστιανικές αρετές. Μετά από μακροχρόνια πνευματική άσκηση και αφού κόσμησε την ζωή του με τους θεοειδείς στολισμούς των κορυφαίων μοναχικών αρετών, ντύθηκε την ευπρεπέστατη στολή της αγίας ιερωσύνης. Ακολούθως αποσύρθηκε για μεγαλύτερη ακόμη άσκηση και ησυχία στον πνευματικό στίβο της Σκήτης της Αγίας Άννης. Εκεί ασκήτευσε στην καλύβη της Αγίας Τριάδος. Ο σεπτός ιερομάρτυρας έφτασε στην πόλη των Σερρών στις 30 Μαρτίου του 1808, απόγευμα της Μεγάλης Δευτέρας, με ακλόνητη  την απόφαση του να κηρύξει τον Χριστό και να μαρτυρήσει για την αγάπη Του. «Στερεά μου απόφασις είναι να χύσω το αίμα μου για την αγάπη του γλυκυτάτου μου Ιησού Χριστού, διά τούτο και ήλθα εις αυτήν την πολιτείαν σας», ομολόγησε ενώπιον του προηγουμένου του Μετοχίου της Λιόκαλλης, Κωνσταντίνου. Την επομένη ημέρα, Μεγάλη Τρίτη, ο Άγιος Νικήτας κοινώνησε, των Αχράντων Μυστηρίων, και έφυγε από το Μοναστήρι. Με την ψυχή του γεμάτη χάρη από την μετάληψη του Δεσποτικού Σώματος και Αίματος, ὁ ιερός Νικήτας κατευθύνθηκε στο τέμενος του Αχμέτ πασά, το ονομαζόμενο από τούς Σερραίους για την ομοιότητά του με χριστιανικό Ναό, «Αγιά Σοφιά». Σε λίγο ο άγιος βρέθηκε απολογούμενος για την πίστη του ενώπιον του μουσουλμάνου νομοδιδασκάλου. Εκεί, ο γενναίος μάρτυς χωρίς περιστροφές ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Αυτή η ένθεη ομολογία του στάθηκε αρκετή για να συλληφθεί αμέσως και να οδηγηθεί σιδηροδέσμιος στον Τούρκο στρατιωτικό διοικητή των Σερρών. Και σ’ εκείνον με την ίδια παρρησία ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Ο Τούρκος αξιωματούχος έστειλε τον γενναίο αθλητή του Χριστού στον σκληρό και απάνθρωπο Γιουσούφ Μπέη. Εκείνος, γνωστός χριστιανομάχος, δίχως χρονοτριβή τον οδήγησε με ύβρεις και απειλές στις ανήλιες φυλακές. Σαν ξημέρωσε η Μεγάλη Πέμπτη 2 Απριλίου, ο άγιος οδηγήθηκε ενώπιον των Τούρκων προκρίτων. Ἐκεί μέ παρρησία αλλά και γαλήνη ψυχής, ενώπιόν τους ομολόγησε αφόβως την χριστιανική του πίστη, παραμένοντας αμετακίνητος μπροστά στις κολακείες των Τούρκων, που πολύ γρήγορα έγιναν απειλές, ύβρεις και φρικτά βασανιστήρια. Ο γενναίος μάρτυρας δοκίμασε μέσα στην φυλακή την δριμύτητα της φωτιάς στο πρόσωπό του. Αργότερα δέχθηκε στην τιμία κεφαλή του σιδερένιο στεφάνι, το οποίο σφιγγόμενο προκαλούσε αφόρητους πόνους. Με αιχμηρές σιδερένιες ακίδες του έβγαλαν τα νύχια, τον κρέμασαν ανάποδα, του έκαψαν μέλη του σώματος. Όλα τα υπέμεινε ὁ γενναίος μάρτυρας με θάρρος και καρτερία για την αγάπη του Χριστού. Το δε βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου ο θηριώδης Γιουσούφ, νικημένος κατά κράτος από την ηρωική και γενναία στάση του μεγαλομάρτυρος Νικήτα, διέταξε τον δι’ απαγχονισμού θάνατό του. Κρεμάσθηκε σε κεντρική πλατεία των Σερρών, πολύ κοντά στον Μητροπολιτικό Ναό των Ταξιαρχών. Ήταν 4 Απριλίου του 1808.

Μεγάλο Σάββατο βράδυ! Ο στερρός μάρτυρας του Χριστού γιόρτασε το δικό του αιώνιο Πάσχα στον ουρανό μαζί με τον αναστημένο Χριστό. Το πολύαθλο σώμα του, αφού έμεινε κρεμασμένο επί τρεις ημέρες, ενταφιάσθηκε με κάθε ευλάβεια από τούς φιλομάρτυρες Σερραίους στο Ναό του Αγίου Νικολάου των σπιταλίων. Το βράδυ της αθλήσεώς του, σύμφωνα με μαρτυρίες ευλαβών Σερραίων, ἡ πόλη των Σερρών φωτίσθηκε από υπερκόσμιο φώς. Έτσι ακτινοβολούν οι άγιοι της  Εκκλησίας μας. Σ’ αυτούς αντιφεγγίζεται ὁ ίδιος ο Θεός, ο ανέσπερος Ήλιος της Δικαιοσύνης, ὁ Αναστάς Κύριος!

Το φωτόλουστο σώμα του Αγίου Νικήτα, παρέμεινε στην αγχόνη για τρεις ημέρες, εστραμμένο θαυμαστώς προς την ανατολή, χωρίς να υποστεί καμμία αλλοίωση. Την τρίτη ημέρα από της μαρτυρικής του τελειώσεως, την Λαμπροτρίτη, από το δάκτυλο του δεξιού ποδιού του Αγίου άρχισε να ρέει ζεστό μαρτυρικό αίμα, το οποίο έπαιρναν ως ευλογία μαζί με χώμα οι ευλαβείς Σερραίοι χριστιανοί. Ο ίδιος ο Κύριός μας μάλιστα σε όνειρο ενός δυσπιστούντος Σερραίου, πιστοποίησε την αγιότητα του γενναίου αθλητού Νικήτα. «Είναι μάρτυς μου αληθής», διεβεβαίωσε ἡ Δεσποτική φωνή. 

Η μαρτυρική Σερραϊκή γη, έκτοτε, διαφυλάσσει ως εξαιρετική ευλογία και προς αγιασμό της, το χαριτόβρυτο λείψανο του νεομάρτυρος Αγίου Νικήτα, του συμπολιούχου των Σερρών. Ἡ μνήμη του Αγίου ενδόξου ιερομάρτυρος Νικήτα του Νέου, που μαρτύρησε για την αγάπη του Χριστού μας το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου του 1808, εορτάζεται από την τοπική μας Εκκλησία πανδήμως την Κυριακή του Αντίπασχα (του Θωμά), με επίκεντρο τον πάνσεπτο Ναό του στις Σέρρες, όπου το προσεχές Σαββατοκύριακο θα πραγματοποιηθεί με λαμπρότητα ο εφετεινός εορτασμός. Συγκεκριμένως, το απόγευμα του Σαββάτου στις 7:00 θα τελεσθεί ὁ πανηγυρικός πολυαρχιερατικός εσπερινός, ενώ την επομένη, Κυριακή 27 Απριλίου, θα πραγματοποιηθεί το πολυαρχιερατι­κό συλλείτουργο και το απόγευμα στις 6:00 ὁ μεθέορτος εσπερινός.

Όσα χρόνια και αν περάσουν, η μνήμη του Αγίου Νικήτα, που αγίασε με το αίμα του την πόλη των Σερρών, θα λάμπει γεμάτη φώς και χάρη. Το σεπτό του μαρτύριο θα φωτίζει και θα αφυπνίζει τις καθαρές καρδιές, στις οποίες και θα μεταλαμπαδεύει την φλόγα της αγάπης για τον Θεό. Ο Άγιος Νικήτας, ο κατεξοχήν τοπικός μας άγιος, συνιστά μοναδική ευλογία και τιμή για την Εκκλησία των Σερρών, της οποίας αποτελεί μέγιστο πνευματικό κεφάλαιο, καύχημα και αδαπάνητο θησαυρό ζωής και ευλογίας.Σου άρεσε; κάνε και εσύ Like στην αμερόληπτη ενημέρωση!