Ερώτηση προς τον κ. Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Πρόνοιας με θέμα την εκτίναξη στα ύψη των ποσοστών αεργίας στη χώρα μας και τις επιπτώσεις που επιφέρει στις ζωές των Ελλήνων, κατέθεσε η ΣΤ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και Βουλευτής Ν. Σερρών των Ανεξάρτητων ελλήνων, κ. Μαρία Κόλλια Τσαρουχά. Το πλήρες κείμενο της ερώτησης έχει ως εξής:

Η εξέλιξη της ύφεσης και της ανεργίας στη χώρα μας, την τετραετία 2010-2014, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης, δείχνει, ότι η ύφεση και η ανεργία δεν αποτελούν παράπλευρες απώλειες της οικονομικής κρίσης. Αντίθετα, συνιστούν τα αρνητικά χαρακτηριστικά των εφαρμοζόμενων πολιτικών, οι οποίες φυλακίζουν τους πόρους της οικονομίας στο χρέος και το έλλειμμα, στερώντας έτςι από πόρους τις επενδύσεις, την ανάπτυξη και την απασχόληση.

Στο 27,5% ανήλθε η επίσημη ανεργία στη χώρα μας το δ τρίμηνο του 2013 , σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Στους νέους ηλικίας ως εικοσιπέντε ετών η ανεργία ξεπερνά τον ασύλληπτο αριθμό του 60%. Και αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία, που όμως δεν αποτυπώνουν το πραγματικό ποσοστό ανεργίας που πλήττει την ελληνική κοινωνία. Οι άνεργοι αυξάνονται και πληθύνονται και οι αρμόδιοι της κυβέρνησης προσποιούνται , ότι αυξάνουν τις θέσεις εργασίας, είτε με εξευτελιστικές απολαβές στα πεντάμηνα των δήμων, που είναι ό,τι πιο προσβλητικό για έναν εργαζόμενο, αφού δεν δικαιούται ούτε άδεια, ούτε ασφάλιση, είτε με τετράωρη ή ακόμη και δίωρη απασχόληση. Για πολύ κόσμο δεν υπάρχουν πλέον ούτε οι απαραίτητοι για την απλή επιβίωση όροι.

Το πλαστό πρωτογενές πλεόνασμα δεν μπορεί να κρύψει τα θηριώδη πλεονάσματα κοινωνικής δυστυχίας, που παράγει η κυβερνητική πολιτική. Η θρησκευτική προσήλωσή σας στο μνημόνιο παράγει ολοένα και περισσότερη ανεργία. Ακόμη κι αν επιτευχθεί η περιβόητη «σταθεροποίηση», θα πρόκειται για «άνεργη ανάπτυξη». Αυτό το μέλλον οδηγεί μια ολόκληρη γενιά στο περιθώριο, δημιουργεί πολιτισμικό κενό ανάμεσα στις γενιές, αφού οι νέοι δεν θα στερούνται μόνο στοιχειώδη οικονομική αυτοδυναμία, αλλά και στοιχειώδη εργασιακή εμπειρία.

Ανεργία, κοινωνική αποδιάρθρωση, φτώχεια, υφαίνουν ένα μεγάλο πλέγμα διακρίσεων και ανισοτήτων, που θα μεγαλώνει, ενόσω παραμένει η πολιτική της σκληρής λιτότητας. Αυτοί που έχουν τεθεί στο περιθώριο της οικονομικής δραστηριότητας πλησιάζουν το ενάμισι εκατομμύριο και εξ αυτών ούτε το ένα δέκατο παίρνει επίδομα ανεργίας. Στην κρίσιμη παραγωγικά ηλικία των 30 με 54 ετών, η ανεργία εκτινάσσεται στο 63%, πάνω δηλαδή από μισό εκατομμύριο άνθρωποι έχουν οδηγηθεί εκτός παραγωγικής διαδικασίας. Κατά χιλιάδες οι νέοι αναζητούν εργασία στο εξωτερικό, και αυτό είναι χωρίς επιστροφή. Υπ' αυτές τις συνθήκες είναι κατανοητό, ο μισός πληθυσμός της χώρας να είναι εκτός εργασίας και να εξαρτάται είτε από την οικογένεια είτε από ανύπαρκτα κοινωνικά επιδόματα.  

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

Τι θα κάνετε, ώστε η ανεργία να αντιμετωπιστεί στις πραγματικές της διαστάσεις, με προτεραιότητα στους πλέον αδύναμους και με κριτήριο τις ανάγκες τους;