Τετάρτη 10  Απριλίου 2013  στις 9.00΄μ.μ. στο Δημοτικό Θέατρο «Αστέρια»

Ο Δήμος Σερρών, o Σύλλογος Οικογενειών και Φίλων για την Ψυχική Υγεία (Σ.Ο.Φ.Ψ.Υ.) του Ν.Σερρών  σε συνεργασία με το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών, συναντιούνται και οργανώνουν την Τετάρτη 10 Απριλίου 2013, μια βραδιά αλληλεγγύης, προσκαλώντας τους Σερραίους συμπολίτες σε μια παράσταση – Θεατρικού Αναλογίου – για να γεμίσουν με τρόφιμα τα ράφια του Κοινωνικού Παντοπωλείου.

Σημείο συνάντησης το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών -  αίθουσα «Αστέρια».
Το έργο που θα παρουσιαστεί σε παράσταση αναλογίου είναι το « Ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε » του Βασίλη Μητσάκη.

Η επιλογή του έργου έγινε γιατί είναι μια κωμωδία που σημείωσε επιτυχία διασκεδάζοντας το κοινό στην προηγούμενη παρουσίασή της (6-3-2013)

Η είσοδος για την παρακολούθηση του θεατρικού αναλογίου δεν απαιτεί εισιτήριο, οι θεατές θα μπουν στην αίθουσα προσφέροντας μια σακούλα με τρόφιμα που αντέχουν σε μακρά διάρκεια (π.χ. κονσέρβες, κουτιά γάλα, ζυμαρικά, όσπρια, κλπ).

Η ποσότητα δεν είναι περιοριστική, κάθε θεατής μπορεί να προσφέρει ό,τι με δική του θέληση αποφασίσει. Από το ελάχιστο δυνατό, μέχρι την ποσότητα που επιτρέπει η οικονομική δυνατότητα του καθενός μας.

Ο στόχος της θεατρικής βραδιάς και της παράστασης, είναι το να συμπληρωθούν οι ελλείψεις στο Κοινωνικό Παντοπωλείο της πόλης μας αυτή τη δύσκολη για πολλούς από τους συνανθρώπους μας εποχή.

Περιμένουμε τη μεγαλύτερη δυνατή ανταπόκριση και συμμετοχή.

Σίγουρα θα γελάσετε, σίγουρα θα περάσετε καλά, και σίγουρα θα έχετε βοηθήσει σε ένα σκοπό που μας κάνει περισσότερο ανθρώπους.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Μέντης

Φώτα: Νίκος Παπαδόπουλος

Παίζουν: Παναγιώτης Μέντης, Νίκος Βεργίδης, Άννα Θεοδωρίδου, Ευαγγελία Δαμιανίδου.

Ακολουθούν δυο σημειώματα για την παράσταση

Ο, τι Φάμε… Ο, τι Πιούμε… του Βασίλη Μητσάκη

«Αγαπάω τη χώρα μου, αγαπάω τους ανθρώπους της, αγαπάω τη γενιά μου,

Αυτή τη γενιά που είδε το φως λίγο πριν απ’ τον τελευταίο Πόλεμο, που γαλουχήθηκε στην παιδικότητα της με την έξαρση της Εθνικής Αντίστασης και που φαρμακώθηκε στην εφηβεία της απ’ το πικρό ποτήρι της «ήττας» κι απ’ την ντροπή και το αίσχος που την ακολούθησαν. Αυτή την γενιά που διώχτηκε απ’ το χωριό της και κυνηγήθηκε σαν προδότης, που πάλεψε με νύχια και με δόντια για ένα κομμάτι ψωμί, που πόνεσε και ματώθηκε για μια θέση στον ήλιο. Αυτή τη γενιά που σήμερα έχει παιδιά κι εγγόνια και που η αγωνία της για τη μοίρα τους – ανάκατη με χίλιες δυο τύψεις και χίλιες ενοχές – είναι γεμάτη από πίκρα αδυσώπητη.

Αυτή τη γενιά μου θέλησα να δώσω, με την πικρή σάτιρα του έργου «Ό,τι φάμε… Ό,τι πιούμε…» και μαζί με την αγωνία μου για τη μοίρα της και για τη μοίρα των γενιών που την ακολουθούν.

Προσπάθησα να σταθώ απέναντί της ολόγυμνος και δίκαιος και προπάντων να μην της χαριστώ.»

Βασίλης Μητσάκης

Αυτές οι γραμμές γράφτηκαν από τον συγγραφέα του έργου το 1985, όταν το έργο παίχτηκε και με μεγάλη επιτυχία στο θέατρο.

Τι άλλαξε από τότε μέχρι σήμερα;

Διαπιστώσαμε τις συνέπειες. Οι γενιές που ακολούθησαν μεγάλωσαν με το ίδιο όραμα του Ο, τι φάμε κι ο, τι πιούμε, προσθέτοντας σ’ αυτό και το άρον – άρον να χωθούμε, να διοριστούμε, να τη βγάλουμε καθαρή κι ας πάνε όλα τ’ άλλα να καούνε γύρω μας. Και κάηκαν.

Διαλέξαμε να παρουσιάσουμε το έργο αυτό στη σειρά με τα αναλόγιά μας με την ελπίδα πως έστω γελώντας με όσα συμβαίνουν και όσα ακούγονται από σκηνής, ίσως συνειδητοποιήσουμε και ίσως αναθεωρήσουμε τη σκέψη, τα όνειρα μας, τους στόχους μας.

Πέρα όμως απ’ όλα αυτά το έργο είναι κωμωδία. Ας γελάσουμε λοιπόν και ό,τι θέλει ας πάρει φεύγοντας από το θέατρο ο καθένας μας.

Παναγιώτης Μέντης