Ποτέ άλλοτε από τη μεταπολίτευση και έπειτα δεν αμφισβητήθηκε και δεν υπονομεύτηκε τόσο ωμά και απροσχημάτιστα η εκπαίδευση ως δημόσιο και κοινωνικό αγαθό.

Η εκπαιδευτική πολιτική στη χώρα μας σχεδιάζεται από υπερεθνικούς και εθνικούς φορείς, στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Στρατηγική επιλογή είναι η εκπαίδευση να αντιστοιχηθεί με τις ανάγκες της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας του διεθνούς κεφαλαίου, με επιχειρηματικά κριτήρια. Από αυτό το πλαίσιο απορρέουν οι τάσεις εμπορευματοποίησης, η προτεραιότητα στην κατάρτιση έναντι της μόρφωσης, η ελαστικότητα των εργασιακών σχέσεων, η προώθηση της αξιολόγησης-χειραγώγησης των εκπαιδευτικών, η ενίσχυση με νέες διαστάσεις των κοινωνικών ανισοτήτων.

Η δημόσια εκπαίδευση δέχεται βαριά πλήγματα από την πολιτική των μνημονίων. Οι ρυθμίσεις που ψηφίστηκαν με το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο 2013-2016 και με τον προϋπολογισμό του 2013 δίνουν τη χαριστική βολή σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Η μετατροπή της εκπαίδευσης από δημόσιο κοινωνικό αγαθό και υποχρέωση του κράτους σε εμπόρευμα είναι βασική απόρροια αυτής της πολιτικής. Προωθείται η πλήρης αποδόμηση της δημόσιας εκπαίδευσης συρρικνώνοντας στο ελάχιστο την κρατική χρηματοδότηση (2,17%), στα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των βαθμίδων, έτσι ώστε μαθητές και φοιτητές να εξωθηθούν να γίνουν πελάτες των εκπαιδευτικών αγορών, που σκανδαλωδώς πριμοδοτούνται, οι δε εκπαιδευτικοί να εξαναγκαστούν να αποδεχθούν επαχθείς όρους εργασίας τόσο σε επίπεδο αμοιβών, όσο και σε επίπεδο εργασιακών σχέσεων.

Αποτέλεσμα αυτής της εκπαιδευτικής πολιτικής είναι η αναπαραγωγή και διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Τα παιδιά των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων προορίζονται για απασχολήσιμοι εργαζόμενοι χαμηλής ειδίκευσης, ευέλικτοι, με όρους που καθορίζει η «επιχειρηματικότητα».

Μετά την εφαρμογή των μνημονίων, η εκπαίδευση μετρά τις πληγές της:

Δραματική μείωση των δαπανών για την Παιδεία και μετακύληση των εξόδων στους γονείς.

Κλειστά σχολεία λόγω αδυναμίας αγοράς από τις σχολικές επιτροπές πετρελαίου θέρμανσης.

Κατάργηση εκπαιδευτικών οργανισμών (π.χ ΟΕΔΒ, ΟΣΚ) και εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών τους.

Καταργήσεις-συγχωνεύσεις σχολείων.

Κατάργηση ολιγοθεσίων Ολοήμερων Σχολείων.

Μετατροπή των ήδη υπαρχόντων Ολοήμερων σε σχολεία απλής φύλαξης.

Ανύπαρκτοι διορισμοί και αύξηση μαθητών στα τμήματα.

Διάλυση της Ειδικής Αγωγής και κάθε μορφής αντισταθμιστικής εκπαίδευσης.

Απαξίωση και υποβάθμιση της προσχολικής αγωγής.

Κατάργηση ειδικών σχολείων.

Χιλιάδες κενά στα σχολεία ακόμα και μετά τα Χριστούγεννα.

Εκπαιδευτικούς των 650 ευρώ που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις της καθημερινής ζωής.

Και δρομολογούνται

Νέες συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων

Αύξηση ωραρίου με αποτέλεσμα χιλιάδες εκπαιδευτικοί να πλεονάζουν

Μετακινήσεις και απολύσεις μέσα από τη δρομολογούμενη αξιολόγηση, τα νέα πειθαρχικά και τη διαδικασία πλεονάζοντος προσωπικού.

Τίποτα από όλα αυτά δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την εξασφάλιση πειθαρχημένων και χειραγωγούμενων εκπαιδευτικών και γι΄ αυτό φροντίζει η αξιολόγηση και τα νέα πειθαρχικά.

Σε όλα αυτά προβάλλουμε σθεναρή αντίσταση.

Γνωρίζουμε ότι το ιδανικό σχολείο απέχει όσο απέχει η ιδανική κοινωνία, ξέρουμε ότι το σχολείο αλλάζει αλλάζοντας την κοινωνία, μέχρι τότε όμως είναι απαραίτητη η παρουσία του εκπαιδευτικού-κοινωνικού κινήματος, προκειμένου να ανατραπεί η εφαρμοζόμενη εκπαιδευτική πολιτική.

Οραματιζόμαστε ένα σχολείο αυτοδιοικούμενο με διευθυντή σε ρόλο συντονιστή και ένα σύλλογο διδασκόντων με κυρίαρχο ρόλο στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ένα σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία, ένα σχολείο άμβλυνσης των ταξικών διαφορών, ένα σχολείο χωρίς αποκλεισμούς γιατί για μας η παιδεία αποτελεί καθολικό ανθρώπινο δικαίωμα και κοινωνικό αγαθό, και συνεπώς αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας να παρέχει δημόσια δωρεάν εκπαίδευση ισότιμα σε όλους, με στόχο την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας.

Αγωνιζόμαστε για την καθιέρωση ενιαίας 12χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης και 2χρονης προσχολικής αγωγής.

Για μια Ανώτατη Παιδεία που οφείλει πρωτίστως να υπηρετεί τις μορφωτικές ανάγκες της κοινωνίας, με τον σεβασμό των συνταγματικών εγγυήσεων της ακαδημαϊκής ελευθερίας και αυτοτέλειας, του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της.

Οι πολιτικές που εφαρμόζει η μνημονιακή κυβέρνηση των κ. Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, πρέπει να βρουν σθεναρή αντίσταση από όλους, εκπαιδευτικούς, γονείς, μαθητές και εν γένει το κοινωνικό σύνολο.

Η αντίσταση πρέπει να είναι μετωπική και πολιτική, με δράσεις όλων των μορφών και πρέπει να στοχεύει στην συνολική ανατροπή αυτών των πολιτικών.

Εκπαιδευτικοί, γονείς, μαθητές, φοιτητές θα πρέπει να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν τον αγώνα για την ανατροπή των πολιτικών του μνημονίου.

Για να μη περάσουν η αξιολόγηση-χειραγώγηση, η αύξηση ωραρίου και οι απολύσεις.

Για να σταματήσει η πολιτική της εξαθλίωσης και της φτώχιας.

Για να προστατέψουμε τις Δημόσιες Υπηρεσίες, τα Δημόσια Κοινωνικά Αγαθά, την Υγεία, την Παιδεία, την Κοινωνική Ασφάλιση.

Για την αύξηση των δαπανών για την παιδεία.

Για δημοκρατία και παιδαγωγική ελευθερία στα σχολεία.

Γιατί όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε τις καταστροφικές μνημονιακές πολιτικές.

Μπορούμε να ανατρέψουμε την τρικομματική κυβέρνηση της καταστροφής.