Η περαίωση, ως πρωτοβουλία, ως διαδικασία, αναδεικνύει την αδυναμία των φοροελεγκτικών μηχανισμών και γενικότερα την παθογένεια του φορολογικού συστήματος της χώρας μας. Πολύ σωστά, αρκετοί βουλευτές θεωρούν ότι η διαδικασία της περαίωσης δεν συμβάλει στην ανάπτυξη της φορολογικής συνείδησης και στην πάταξη της φοροδιαφυγής.

Δυστυχώς, όλα τα προηγούμενα χρόνια, η χώρα μας κατάφερε να συντηρεί ένα ακατάστατο, πολύπλοκο και διεφθαρμένο φορολογικό σύστημα, με αποδιοργανωμένους ελεγκτικούς μηχανισμούς, με ελλιπή υλικοτεχνική υποδομή, με ανεπαρκή στελέχωση, όπου κακοπληρωτές και φοροφυγάδες, εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία αυτή του φορολογικού μας συστήματος, δεν ανταποκρίνονταν στις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Ενώ από την άλλη πλευρά, συνεπείς φορολογούμενοι πολίτες θεωρούν ότι αδικούνται από τέτοιου είδους ρυθμίσεις.

Όλα τα προηγούμενα χρόνια, η περαίωση δεν ήταν απλώς αναγκαίο κακό. Ήταν πρόχειρη ευκαιρία συλλογής εσόδων. Ήταν καθεστώς. Ήταν σύστημα. Αυτή η φορολογική αντιμετώπιση και το άδικο, απαρχαιωμένο και αναποτελεσματικό φορολογικό σύστημα εξέθρεψαν τη φοροδιαφυγή και τους φοροφυγάδες στη χώρα μας.

Όλοι συμφωνούμε ότι θα πρέπει να δοθεί ένα τέλος στο φαύλο φορολογικό παρελθόν και να προχωρήσουμε σε ένα νέο θεσμικό πλαίσιο που θα κατοχυρώνει τη φορολογική συνείδηση και τη διαφάνεια και θα εγγυάται την αποτελεσματικότητα για την είσπραξη των φορολογικών εσόδων.

Για να βάλουμε, όμως, ένα οριστικό τέλος σε αυτό το παρελθόν, πρέπει να κάνουμε μία καινούρια αρχή. Το παρόν νομοσχέδιο της περαίωσης δίνει το έναυσμα για αλλαγή σελίδας. Είναι η αρχή για τη μετάβαση σε ένα ΝΕΟ θεσμικό πλαίσιο.

Δεν είναι, λοιπόν, άλλη μία περαίωση. Είναι μία άλλη περαίωση.

Είναι μία Περαίωση ανάγκης και νέας προοπτικής.

Δεν υπάρχει κανείς που να συμφωνεί με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σήμερα:

-   Με 2,5 εκατομμύρια ανέλεγκτες χρήσεις

-   Με πάνω από 30 δισ. ευρώ που εκκρεμοδικούν στα δικαστήρια.

-   Με 150 χιλιάδες φορολογικές δίκες που εκκρεμούν.

-   Με 1,3 εκ. Έλληνες με ληξιπρόθεσμες οφειλές.

-   Με λιγότερο από 3% των φορολογικών δηλώσεων να ελέγχονται κάθε χρόνο.

Για να τελεσιδικήσει μία απόφαση στο δικαστήριο χρειάζονται 7 έως 10 χρόνια. Με τη υφιστάμενη κατάσταση, τη δομή και τη λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών, τις υποδομές και τα στελέχη που υπάρχουν, για να ελεγχθούν αυτές οι χρήσεις, χρειάζονται περισσότερα από δέκα χρόνια.

Εδώ, λοιπόν, αναφέρεται η αναγκαιότητα της Περαίωσης.

Αυτό, όμως, αυτό που διαφοροποιεί τη συγκεκριμένη απόφαση με προγενέστερες ανάλογες πρωτοβουλίες είναι η οικονομική συγκυρία την οποία διανύουμε, η δημοσιονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας, αλλά κυρίως η πρόθεση της Κυβέρνησης να μην αρκεστεί μόνο στο κλείσιμο των εκκρεμοτήτων, αλλά να γίνει μία νέα, καινούρια αρχή.

Η πρωτοβουλία αυτή του Υπουργείου έχει διττό στόχο κι αυτή είναι η σημαντική μας διαφορά. Συνδυάζει:

1. Καταρχάς την άμεση αύξηση των εσόδων σε μία κρίσιμη περίοδο για το κλείσιμο του Προϋπολογισμού και την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων

2. Την περαίωση των ανέλεγκτων φορολογικών υποθέσεων και το κλείσιμο των εκκρεμοτήτων, βάζοντας ένα οριστικό τέλος στο φαύλο φορολογικό παρελθόν.