Ένα εκπληκτικό κείμενο διαχρονικής και πανανθρώπινης σημασίας που δείχνει την εξαχρείωση των ανθρωπίνων ηθών στις πολεμικές συγκρούσεις, την κατάλυση της αρμονικής συμβίωσης των ανθρώπων και τον πλήρη εκ βαρβαρισμό, μέχρι θηριωδίας στην ανθρώπινη συμπεριφορά.

Γράφει λοιπόν ο μέγας  Θουκυδίδης « Σε περίοδο ειρήνης και ευημερίας τόσο οι πόλεις όσο και οι πολίτες ως άτομα εμφορούνται από ευγενέστερα αισθήματα, επειδή δεν αντιμετωπίζουν αναπότρεπτες ανάγκες.  Αντίθετα, ο πόλεμος, αφαιρώντας σταδιακά την ευμάρεια της καθημερινής ζώης, γίνεται δάσκαλος βίας και προσαρμόζει τις διαθέσεις του πλήθους προς την παρούσα κατάσταση».

Και περιγράφοντας ο Θουκυδίδης την εξαθλίωση της συμπεριφοράς των αντιμαχόμενων – έφτασε ο πατέρας να σκοτώνει το παιδί του – καταλήγει στην καταπληκτική και τόσο επίκαιρη διαπίστωση «Αιτία όλων αυτών είναι η δίψα για την εξουσία, που ξεκινά από την πλεονεξία και τη φιλοδοξία, πάθη που εκτρέφουν το ζήλο για πολιτικές διαμάχες –Έτσι οι αρχηγοί των κομμάτων στις διάφορες πόλεις, προβάλλοντας η κάθε πλευρά ωραία συνθήματα, οι δημοκρατικοί την ισότητα των πολιτών έναντι των νόμων, οι ολιγαρχικοί την σύνεση διακυβέρνησης των αρίστων, με τα λόγια υπηρετούσαν τα κοινά, στην πραγματικότητα  όμως…. αγωνιζόμενοι να νικήσουν οι μεν τους δε, δεν τους εμπόδιζε τίποτα στο να διαπράξουν τα πιο φοβερά πράγματα». Φοβερό μάθημα της Ελληνικής σοφίας, για τις συμφορές της αντιπαράθεσης χάριν της εξουσίας, που δυστυχώς εμείς οι νεοέλληνες, οι κληρονόμοι αυτού  του πανάρχαιου και πανανθρώπινου πολιτισμού, δεν διδαχθήκαμε τίποτα το καλό, αλλά είμαστε, κατά καιρούς άριστοι μιμητές της αθλιότητας των πολιτικών ανταγωνισμών!

Τα μαθήματα  γίνονται κάθε Τετάρτη, στις επτά ( 7) το απόγευμα στο Μαξίμειο Πνευματικό Κέντρο.

Συντονιστές των μαθημάτων είναι οι εκπαιδευτικοί, Θεολόγης Ανδρονίδης, Θωμάς Νότας και Ειρήνη Χασιωτάκη.