«Εμάς δεν μας αφορά η αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού. Βλέποντας το κόμμα της κ. Καρυστιανού, είδα μία ρετροσπεκτίβα. Αισθάνθηκα ότι βγαίνει από το χρονοντούλαπο της Ιστορίας», σχολίασε μεταξύ άλλων ο βουλευτής Σερρών και Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων και Ε.Ε. της ΝΔ, κ. Τάσος Χατζηβασιλείου, μιλώντας στον ΣΚΑΪ το πρωί της Πέμπτης.

Ο κ. Χατζηβασιλείου σημείωσε ότι σε μια Δημοκρατία ο καθένας έχει το ελεύθερο δικαίωμα να δημιουργεί όποιο κόμμα ή όποιο κίνημα επιθυμεί, προσθέτοντας ότι η κ. Καρυστιανού έκρινε πως αυτή είναι η πολιτική της επιλογή. Υπογράμμισε, ωστόσο, ότι «για να μπορέσει να κριθεί πολιτικά το νέο εγχείρημα, απαιτούνται συγκεκριμένες θέσεις, κοστολογημένο πρόγραμμα και σαφείς απαντήσεις για όλα τα βασικά ζητήματα, από την Παιδεία και την Υγεία μέχρι τα εργασιακά και την εξωτερική πολιτική. Δεν αρκούν οι αοριστολογίες και η υποσχεσιολογία».

Όπως ανέφερε, η χθεσινή εικόνα του κόμματος Καρυστιανού παρέπεμψε, κατά την εκτίμησή του, στην εποχή του αντιμνημονιακού αγώνα, δηλαδή «10-15 χρόνια πίσω», τόσο ως προς τη ρητορική όσο και ως προς το ύφος και την αισθητική. Πρόσθεσε ακόμη ότι διέκρινε ένα κόμμα προσωποπαγές και όχι ένα κίνημα, όπως, παρουσιαζόταν το προηγούμενο διάστημα. Στο ίδιο πλαίσιο, τόνισε ότι «θα πρέπει να φανούν και τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν το εγχείρημα και θα διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών, ώστε να κριθούν και αυτά δημόσια και πολιτικά».

Για την Τουρκία και τα ελληνοτουρκικά

Αναφερόμενος στη δικαστική απόφαση για την αλλαγή της ηγεσίας της αντιπολίτευσης στην γειτονική χώρα, ο κ. Χατζηβασιλείου επεσήμανε ότι η Δημοκρατία στην Τουρκία διολισθαίνει με σταθερό ρυθμό και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως και το Συμβούλιο της Ευρώπης, οφείλουν να τοποθετηθούν για τις εξελίξεις που αφορούν το κράτος δικαίου. 

Για την ελληνική στάση, τόνισε ότι θα ήταν ανεύθυνο το Υπουργείο Εξωτερικών να σχολιάζει επισήμως διαρροές τουρκικών εφημερίδων για τον αναμενόμενο τουρκικό νόμο και επανέλαβε ότι, όταν αυτός παρουσιαστεί, η κυβέρνηση θα τοποθετηθεί όπως αρμόζει. 

Κλείνοντας, σημείωσε ότι η Τουρκία αντιδρά στις νόμιμες ελληνικές πρωτοβουλίες, όπως ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, τα θαλάσσια πάρκα και η συνολική ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας στην περιοχή, ενώ επιχειρεί να ρυθμίσει ζητήματα Διεθνούς Δικαίου, όπως την ΑΟΖ, μέσω εθνικής νομοθεσίας, κάτι που, όπως υπογράμμισε, δεν μπορεί να σταθεί.