Σε πλήρη ευθυγράμμιση με τα σχέδια του κεφαλαίου, των κυβερνήσεών τους και της ΕΕ, οι συνδικαλιστικές δυνάμεις της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκαν -από κοινού και σε προσυνεννόηση- να υλοποιήσουν την απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ το οποίο είχε εξουσιοδοτήσει την Εκτελεστική Επιτροπή να προσδιορίσει χρονικά την «απεργιακή κλιμάκωση της πάλης των δημοσίων υπαλλήλων το επόμενο διάστημα, με όλα τα ανοιχτά μέτωπα και αιτήματά μας (οικονομικά, θεσμικά, ασφαλιστικά)». Τη στιγμή που τα δικαιώματα και οι ζωές των εργαζομένων και των λαών μπαίνουν στο στόχαστρο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών οι δυνάμεις αυτές ρίχνουν το σύνθημα «τα κεφάλια μέσα» με την ηγεσία της ΔΑΚΕ να αναγορεύει σε σωτήρα του ιρανικού λαού τις ΗΠΑ και τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας να στηρίζουν τους πολεμικούς εξοπλισμούς.

Στην πρόταση των εκλεγμένων της ΔΑΣ για να οριστεί η απεργία στις 31 Μάρτη και να παρθούν όλα τα μέτρα για την επιτυχία της, τα «μεγάλα λόγια» των συγκεκριμένων δυνάμεων στην πρόσφατη σύσκεψη της ΑΔΕΔΥ με τα διοικητικά συμβούλια των ομοσπονδιών της, έγιναν «κλαψουρίσματα» γιατί τάχα οι εργαζόμενοι δεν ακολουθούν... Ολα αυτά μόλις δύο ημέρες μετά τα συγκλονιστικά συλλαλητήρια στο Σύνταγμα και σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας για το έγκλημα των Τεμπών, με τη συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των σωματείων τους. Κι όμως οι συγκεκριμένες δυνάμεις έκαναν πως «δεν άκουσαν, δεν είδαν». 

Νυν και πρώην κυβερνητικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα συντάχθηκαν ακόμα μια φορά με την ΕΕ, τις κυβερνήσεις των κρατών - μελών, μεταξύ των οποίων και η κυβέρνηση της ΝΔ, καλώντας τους λαούς να στηρίξουν τα σχέδια του κεφαλαίου για το ξαναμοίρασμα αγορών και σφαιρών γεωπολιτικής επιρροής με τα όπλα. Οι δυνάμεις της ΝΔ, με χυδαία επιχειρηματολογία που θα ζήλευε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αναγνώρισαν στις ΗΠΑ τον ρόλο του διεθνή σερίφη που «θα σώσει τον ιρανικό λαό από τους μουλάδες», βλέποντας «υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων» στις αποστολές Ελλήνων στρατιωτικών στο «στόμα του λύκου» για τα τάνκερ των εφοπλιστών. Στο ίδιο «μήκος κύματος» κινήθηκαν οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας που δεν είπαν κουβέντα για την εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους, συμφώνησαν με τους πολεμικούς εξοπλισμούς, για την υλοποίηση των ΝΑΤΟικών σχεδιασμών, και έμειναν να ψελλίζουν κάτι για παρέμβαση διεθνών οργανισμών.

Ολοι τους τελικά αποδέχονται ότι σε αυτήν τη φάση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών δεν υπάρχει ούτε το ελάχιστο περιθώριο για μισθούς, επαναφορά των δώρων, κοινωνικές υπηρεσίες, σχολεία, υγεία και άλλες λαϊκές ανάγκες. Την περίοδο που η κυβέρνηση της ΝΔ θα ανακοινώσει τον κατώτατο μισθό με τον οποίο εξισώνεται ο εισαγωγικός μισθός στο δημόσιο, δίνοντας για μια ακόμα φορά ψίχουλα, θέλουν να επικρατήσει στους χώρους δουλειάς «σιγή νεκροταφείου». Καλλιεργούν τον εφησυχασμό στους δημοσίους υπαλλήλους για την άρση της μονιμότητάς τους, που περιλαμβάνεται στο κυβερνητικό σχέδιο για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, χαρακτηρίζοντάς την ως επικοινωνιακό κόλπο.

Η πρόταση για απεργία στις 31 Μάρτη με την οποία τελικά συμφώνησε η Συνδικαλιστική Ανατροπή απορρίφθηκε για μόλις μία ψήφο, αφού οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με τις γνωστές χορηγίες της στην κυβέρνηση και στο κεφάλαιο, συνειδητά αρνήθηκε να τη στηρίξει, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι έτσι δεν θα υπάρξει καμία απόφαση. Επέμεινε σε πρόταση για 48ωρη απεργία στις 18 και 19 Μάρτη, η οποία ψηφίστηκε μόνο από τον εκλεγμένο της. Για τις «Παρεμβάσεις» λοιπόν η πρόταση ήταν «48ωρη ή τίποτα» που εξασφάλισε το «τίποτα». Τέτοια συνδικαλιστική πιρουέτα αξίζει συγχαρητήρια από το Μαξίμου!

Είναι γελασμένοι όσοι νομίζουν ότι οι εργαζόμενοι θα πάνε σαν «πρόβατα στη σφαγή».

Καλούμε τις Ομοσπονδίες και τα σωματεία να διαμορφώσουν σχέδιο δράσης και αγώνα, να πάρουν πρωτοβουλίες ενημέρωσης και προετοιμασίας των εργαζομένων μέσα από μαζικές συλλογικές διαδικασίες για να δοθεί μαζική, μαχητική απάντηση στην πολιτική που μας στερεί τη δυνατότητα να ζήσουμε με αξιοπρέπεια.

Είναι η ώρα να πάρουμε την απόφαση να παλέψουμε για τη δική μας ζωή!

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση η μόνη επιλογή που έχουμε είναι ο αγώνας για να υπερασπίσουμε τη ζωή μας, το μέλλον των παιδιών μας. Να οργανώσουμε τον αγώνα μας με επίκεντρο τα δικά μας συμφέροντα, τις δικές μας ανάγκες που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με αυτές των μεγάλων επιχειρήσεων και των κυβερνήσεων που τις υπηρετούν.