Έχοντας ο βουλευτής Μιχάλης Τζελέπης ως άξονα της ομιλίας του για τον Προϋπολογισμό του 2012, την αναγκαιότητα να προστατευθεί η κοινωνική συνοχή, οι αδύναμες κοινωνικές ομάδες και να ενισχυθεί το κράτος δικαίου έναντι της ανομίας, ανέπτυξε τους λόγους για τους οποίους ψήφισε τον προϋπολογισμό με την προϋπόθεση ότι η χώρα θα παραμείνει στο ευρώ ως ισότιμο και βιώσιμο κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι ως μη βιώσιμο προτεκτοράτο.

Ο Βουλευτής στην ομιλία του αναφέρθηκε στην ολιγωρία των ηγετών της Ευρωζώνης να ανταποκριθούν στην κρίση, αλλά και στην ανεπάρκειά τους να αντιληφθούν πως η ακολουθούμενη πολιτική μονολιθικών δημοσιονομικών πειθαρχιών χωρίς την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και την ανακατανομή του πλούτου που συσσώρευσαν κερδοσκοπικά τα κράτη του βορρά, οδηγεί σε αδιέξοδα.

Ο κ Τζελέπης υπενθύμισε την δέσμευση της Κυβέρνησης αλλά και την αναγκαιότητα σήμερα να ρυθμιστεί ΤΩΡΑ το θέμα του πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης για τα νοικοκυριά της βόρειας Ελλάδας καθώς και για το αγροτικό πετρέλαιο, επισήμανε στη συνέχεια πως στο κούρεμα του ελληνικού χρέους θα μπορούσαν να εξαιρεθούν τα ομόλογα των δημοσίων ταμείων από το PSI  όπως έγινε και για τα ομόλογα των υπόλοιπων κρατών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθώς αυτό αφορά ιδιώτες και όχι κρατικού οργανισμούς. Στη συνέχεια τόνισε πως στον τομέα της επανακεφαλαιοποίησης των ευρωπαϊκών τραπεζών, οι ελληνικές Τράπεζες αντί να βοηθήσουν την αγορά, αυτές επιβάρυναν ακόμη περισσότερο την πραγματική οικονομία μη δανείζοντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του βουλευτή Μιχάλη Τζελέπη έχει ως ακολούθως:

Κυρίες και κύριοι συνάδερφοι, συζητάμε σήμερα τον Προϋπολογισμό του 2012 μέσα σε ένα αβέβαιο και δυσμενές περιβάλλον για την ελληνική οικονομία. Συζητάμε τον Προϋπολογισμό με την κοινωνία σε έκτακτες συνθήκες πίεσης και με συσσωρευμένη οργή, σε μια καθοριστική στιγμή για τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και για την ύπαρξη του ιδίου του ευρώ, αλλά και σε ένα διεθνές οικονομικό περιβάλλον που συνεχώς επιδεινώνεται.

Όλα αυτά επιβεβαιώνονται και από την τελευταία εξαμηνιαία έκθεση του ΟΟΣΑ, η οποία μεταξύ άλλων προβλέπει πως η παγκόσμια οικονομία έχει επιδεινωθεί σημαντικά στο τελευταίο εξάμηνο με μείωση της ανάπτυξης έναντι των προβλέψεων του Μαΐου. Το ίδιο ισχύει και για το χώρο της ευρωζώνης. Έχουμε επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης φέτος και αύξηση της ανεργίας. Για τη χώρα μας προβλέπει συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας και για το 2012 και ισχνότατη ανάπτυξη μόλις 0.5 το 2013.

Μάλιστα ο ΟΟΣΑ εκτιμά –και το τονίζω αυτό– πως με δεδομένη την απουσία αποφασιστικής δράσης εκ μέρους των ηγετών της ευρωζώνης, στην παρούσα φάση μόνο η Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζα έχει τη δύναμη να αναχαιτίσει την κρίση.

Κυρίες και κύριοι συνάδερφοι, αυτά δεν τα λέει Έλληνας πολιτικός ή Έλληνας αξιωματούχος, αλλά η επίσημη έκθεση ενός διεθνούς οργανισμού, που έχει τριάντα τέσσερις χώρες ως μέλη του. Και αντί αυτό να αποτελέσει το ύστατο σημείο αντίδρασης από μέρους των ηγετών της ευρωζώνης για άμεση λήψη μέτρων, που θα ηρεμούσε τις αγορές, ακούμε και πάλι για άρνηση έκδοσης ευρωομολόγου, για αδράνεια και εποπτικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, για σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία, για αυτόματη τιμωρία σε περίπτωση εκτροχιασμού, για ευρωπαϊκά δικαστήρια, για μείωση κυριαρχικών δικαιωμάτων, για άμεση επέμβαση στην κατάρτιση των κρατικών προϋπολογισμών.

Αλήθεια, που είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση της αλληλεγγύης; Πού πάμε; Ποιος και που μας οδηγεί; Τι σκοπό έχει η δημοσιονομική πειθαρχία χωρίς τους λαούς; Που είναι εκείνα τα ευδιάκριτα όρια που ξεχωρίζουν τα έθνη και οι παραδόσεις τους; Χαμένα όλα στο βωμό του χρέους;  Ποιου χρέους; Αυτού που συσσώρευσαν τα πλεονασματικά κράτη του βορρά πουλώντας στα κράτη του νότου, που κινήθηκαν καταναλώνοντας τα αγαθά τους;

Δυστυχώς ευελπιστούμε ως χώρα αλλά και ως Ενωμένη Ευρώπη στη σωτηρία μόνο για ένα λόγο: Την ύστατη ώρα οι ηγέτες της Ευρώπης να αφυπνιστούν, όχι γιατί θα καταλάβουν, αλλά επειδή θα φοβηθούν. Και ερωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδερφοι; Για όλα αυτά ευθύνεται η Ελλάδα και τα κακά δημοσιονομικά της; Εμείς φταίμε για τα χάλια της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας και του Βελγίου; Eίναι για να γραφτεί στα παγκόσμια χρονικά πώς μπόρεσε το 2.7% του ΑΕΠ της Ευρώπης να ταρακουνήσει συθέμελα το συμπαγές κατά τα άλλα 97%.

Έπρεπε να κινδυνέψουν τα ΑΑΑ της Γαλλίας, να φθάσει ο δανεισμός της Γερμανίας στο 2% για να μπει στην κουβέντα η έκδοση ευρωομολόγου και ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζα, γεγονός που μοιάζει πια μονόδρομος για την επίλυση της κρίσης του ευρώ. Μέχρι και ο ευρωπαίος Οικονομικός Επίτροπος, αυτός που μας έλεγε «καλή δύναμη και καλό κουράγιο», έχει καταλάβει τώρα πως το πρόβλημα είναι συστημικό στη δομή και λειτουργία της Ευρώπης. Τι ειρωνεία, κυρίες και κύριοι συνάδερφοι.

Κι όλα αυτά που προανέφερα τα είπα για να καταδείξω σε ποιο περιβάλλον και υπό ποιες προϋποθέσεις λειτουργούσε επί δύο χρόνια η Κοινοβουλευτική Ομάδα της πλειοψηφίας, ποιες πιέσεις δεχόταν και με ποιες στρεβλώσεις πάλευε, όπου πρώτη θέση είχε ο αντιπολιτευόμενος λαϊκισμός των παροχών, όταν η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας άλλα επιτάσσει. Στην προσπάθεια αυτή έγιναν και λάθη. Στόχος, όμως, ήταν να κρατήσουμε την οικονομία όρθια χωρίς να αφήσουμε τη χώρα να χρεοκοπήσει.

Εδώ θα ήθελα να πω και να τονίσω γι΄αυτούς οι οποίοι είχαν θέσεις ευθύνης από κυβερνητικούς θώκους, ότι καλό είναι σήμερα στην Κυβέρνηση συνεργασίας να κοιτάξουν πραγματικά το σημαντικό έργο, το οποίο έχουν μπροστά τους και όχι με οβιδιακές μεταμορφώσεις να θέλουν πάλι να μας επανεκκινήσουν πολιτικά.

Σίγουρα πρέπει  να γίνουν ακόμη πολλά, να προχωρήσουν όλες οι απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές, να επέλθει δημοσιονομική εξυγίανση, να υποχωρήσει η ύφεση για να επανέλθει η χώρα σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, να βγούμε το συντομότερο δυνατό σε πρωτογενές πλεόνασμα ώστε να μειώσουμε τον κίνδυνο συνεχούς εξάρτησης με όλα τα δυσμενή αποτελέσματα που βιώνει σήμερα ο δοκιμαζόμενος ελληνικός λαός.

Θα ήθελα, επίσης, να υπενθυμίσω τη δέσμευση του Υπουργού Οικονομικών σε σχέση με την εξίσωση πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης, που προβλέπεται μέσα στο 2012, πως θα υπάρξει άμεσα μηχανισμός επιστροφής για τα νοικοκυριά της Βορείου Ελλάδος, καθώς και αγροτικό πετρέλαιο. Αυτό πρέπει να το δούμε από αυτό την Κυβέρνηση.

Εδώ, όμως, χρειάζεται προσοχή. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν με τρόπο που να μην κινδυνέψει η κοινωνική συνοχή: Να προστατευτούν οι αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Να υπερισχύσει το κράτος δικαίου έναντι της ανομίας. Να ψηφιστεί ένα ενιαίοι φορολογικό σύστημα, ώστε να παταχθεί η φοροδιαφυγή και να επιμεριστούν τα βάρη αναλογικά των εισοδημάτων. Να τιμωρηθούν παραδειγματικά σε όποιες θέσεις κι αν βρίσκονται, όσοι εκμεταλλεύτηκαν οποιοδήποτε μέσο άνομου πλουτισμού εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Κι αυτό αποτελεί απαίτηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Έτσι μόνο θα πειστούν οι πολίτες ότι υπάρχει προοπτική για να δημιουργηθούν συνθήκες σταθερότητας. Διότι χωρίς σταθερότητα και συναίνεση των πολιτών, κανένας δημοσιονομικός στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί.

Σχετικά με τη τήρηση του Συμφώνου της 26ης Οκτωβρίου, σε ότι αφορά τη χώρα μας έχει δύο βασικά σκέλη:

Πρώτον, το κούρεμα του ελληνικού χρέους προς του ιδιώτες, την εθελοντική συμμετοχή των ιδιωτών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέση μου είναι πως θα μπορούσαν να εξαιρεθούν τα ομόλογα των δημοσίων ταμείων από το PSI  όπως έγινε και για τα ομόλογα των υπόλοιπων κρατών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Άλλωστε αυτή η δράση αφορά ιδιώτες και όχι κρατικού οργανισμούς.

Δεύτερον, η επανακεφαλαιοποίηση των ευρωπαϊκών τραπεζών. Τέθηκε, λοιπόν, ως όρος να φθάσουν οι τράπεζες στο 9% του ποσοστού των κεφαλαίων τους ως προς τα ανοίγματα τους χωρίς όμως να προσδιορίζεται πως θα επιτευχθεί αυτό: Δηλαδή, αλλάζοντας τον αριθμητή ή τον παρονομαστή; Και τι έκαναν οι τραπεζίτες; Στον κίνδυνο να χάσουν τον έλεγχο των τραπεζών τους και έχοντας μάλιστα μπροστά τους έναν ολόκληρο χρόνο αντίδρασης, ήδη άρχισαν να μειώνουν μόνο τον αριθμητή, δανείζοντας ακόμη λιγότερα χρήματα στα νοικοκυριά και στους επιχειρηματίες. Αυτό επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την πραγματική οικονομία.

Κυρίες και κύριοι συνάδερφοι, το διακύβευμα αυτής της ψηφοφορίας δεν είναι αν είμαστε εμείς συνεπείς στην ψήφιση του παρόντος προϋπολογισμού, αλλά δυστυχώς και για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία του τόπου, αν μας το επιτρέπουν οι διεθνείς οικονομικές συγκυρίες.

Λέω «ναι»  στην ψήφιση του προϋπολογισμού με την επισήμανση όμως για να παραμείνουμε στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και στο ευρώ ως ισότιμο και βιώσιμο κράτος –μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι ως μη βιώσιμο προτεκτοράτο.