Στην ευαγγελική περικοπή της Κυριακής ξεχωρίζουν δύο γεγονότα. Το ένα αφορά το θαύμα με το οποίο ο Χριστός ενεργεί ως Θεός και αλλάζει τη φυσική ροή των πραγμάτων. Κι ενώ η ψαριά εκείνη την ημέρα ήταν μηδαμινή, ξαφνικά γεμίζει και το διπλανό καΐκι. Το ανέλπιστο και το κενό μετατρέπεται σε ελπιδοφόρο και πλήρες. Και σ’ εκείνο το σημείο εκδηλώνεται το δεύτερο γεγονός, στο οποίο αποκαλύπτεται η γυμνότητα του ανθρώπου. Ο Πέτρος βρίσκεται, ξαφνικά, μπροστά στο θαύμα της αλιείας. Αντικρίζοντας τον Χριστό συναισθάνεται την αμαρτωλότητά του και παρακαλεί τον Χριστό να εξέλθει του πλοίου, διότι αληθινά ομολογεί την αναξιότητά του και γυμνότητά του μπροστά στο μεγαλείο της αγάπης του Θεού. Ο Πέτρος με μία άμεση ματιά αντικρίζει την εσωτερική του πνευματική κατάσταση, η οποία είναι η πνευματική μας πτωχεία. Δεν είναι ένα απλό συναίσθημα, αλλά μία εσωτερικά οντολογική και θεμελιακή συναίσθηση αυτού που συμβαίνει.

Στο πρόσωπο του Πέτρου φαίνεται ο άνθρωπος, ο οποίος απώλεσε και αναζητά, εναγωνίως και επί μακρόν, το πρωτόκτιστο αρχαίο κάλλος του. Ο άνθρωπος, ο οποίος με τη συντριβή και την μετάνοιά του επιζητά το έλεος του Θεού. Διότι, καμία αμαρτία δεν θεραπεύεται και δεν υπερβαίνεται αν δεν ενεργήσει η απύθμενη αγάπη και το άπειρο έλεος του Θεού.

Συνεπώς, ο άνθρωπος συνειδητοποιεί, μέσω του Πέτρου, ότι με κάθε θαύμα Του ο Θεός υπενθυμίζει, πως χωρίς Εκείνον καμία προσπάθεια δεν μπορεί να ευοδωθεί μόνο με τη δική του συνεργεία. Ο Χριστός έρχεται αύριο ως Σωτήρας και Λυτρωτής, προκειμένου να απεγκλωβίσει τον άνθρωπο από τον φόβο και να του δώσει το προσκλητήριο της δικής του Βασιλείας, της Βασιλείας της χάριτος και της αιωνίου ζωής. Καθώς βλέπει την εμπιστοσύνη που του υποβάλλει ο Πέτρος δημιουργεί μία χαρισματική κοινωνία με τους πρώτους τέσσερις μαθητές Του, οι οποίοι αρχίζουν μία νέα ζωή, που ουδεμία σχέση έχει με τη σκοτεινή ζωή της αμαρτίας και της φθοράς.

Όλα μέσω του Χριστού είναι δυνατά. Τίποτα δεν μένει άδειο και κενό, όπως τα δίχτυα των μαθητών. Οι καρδιές των ανθρώπων όταν αγκιστρώνουν την ελπίδα τους στο Χριστό γεμίζουν πλήρως με τη χάρη Του, ανακαινίζονται διότι ζουν καθημερινά το δικό τους προσωπικό θαύμα. Θα πρέπει να εντοπίσουμε τον αμαρτωλό εαυτό μας και στο πρόσωπο του Χριστού να παραιτηθούμε από αυτόν, προκειμένου να δεχθούμε κι εμείς ως οι τέσσερις μαθητές της αυριανής περικοπής το θείο προσκλητήριο της αγάπης.

Μας το λέγει με θαυμαστό τρόπο ο Άγιος Λουκάς ο Κριμαίας: «Αν παρακολουθούμε με προσοχή τις κινήσεις της δικής μας καρδιάς, τότε θα συνειδητοποιήσουμε τη δική μας αμαρτωλότητα και την αναξιότητα και δεν θα δίνουμε προσοχή σ’ αυτά που κάνουν οι άλλοι και δεν θα οδηγηθούμε να τους κατακρίνουμε γι’ αυτά που κάνουν. Ίσως μετά με το φωτεινό παράδειγμά μας παρακινήσουμε κι άλλους συνανθρώπους μας, ως ο Πέτρος, να ακολουθήσουν τη δική μας πορεία στη μόνη Αλήθεια που είναι ο Χριστός.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Φ.Ν.Θ.

Ιερομόναχος Παντελεήμων Σάββας

k-tipos.gr