ΕιδήσειςΜέλη |
Αφετηρίες και βίου έπαθλαΑναρτήθηκε: Apr 13, 2011 από serrestv2
στην κατηγορία:
Εκδηλώσεις
προβολές: 556
Tags (Λέξεις κλειδιά):
[+] [a] [-]
Άλλες σχετικές ειδήσεις Σχόλια
Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών και ο Σύλλογος Φίλων Βιβλιοθήκης,διοργανώνουν σειρά διαλέξεων με ομιλητή τον γνωστό Σερραίο ψυχίατρο κ. Μιχάλη Σωτηρίου με γενικό τίτλο «Ψηφίδες Ψυχολογίας».Οι διαλέξεις έχουν κύριο εργαλείο
την ψυχολογία και κατά τη διάρκειά τους αναπτύσσονται θέματα γύρω από έναν κοινό
άξονα,
τις κρίσεις ως έννοιες αλλά και
καθημερινά βιώματα. Κρίσεις του εσωτερικού έναντι του εξωτερικού μας κόσμου,
του ατόμου έναντι της κοινωνίας, των
επιθυμιών έναντι της μη εκπλήρωσης - ματαίωσης.
Οι διαλέξεις γίνονται μια φορά το μήνα με ελεύθερη είσοδο στην αίθουσα εκδηλώσεων του 1ου ορόφου της Βιβλιοθήκης.
3η Διάλεξη
Πέμπτη 14 Απριλίου 2011 20:00
ΜΕΤΑΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΓΩΝΙΕΣ : Αφετηρίες και βίου έπαθλα
Η ψυχανάλυση συγκροτήθηκε σαν ορθολογική
προσέγγιση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, μια ορθολογική ανάλυση
που,
ταυτόχρονα, θέτει υπό αίρεση την
ορθολογικότητα του είναι και του φαίνεσθαι.
Η μεταψυχολογία του Φρόυντ αλλά και των
κατοπινών, μελετά τους τρόπους λειτουργίας του ασυνείδητου,
δηλαδή την πέραν του φαίνεσθαι υπάρχουσα και
δρώσα εσωτερική πραγματικότητα.
Μια πραγματικότητα που αναδύεται όταν το
άτομο βρίσκεται σε κατάσταση διαντίδρασης, δηλαδή, μεταβίβασης και
αντιμεταβίβασης.
Οι ενορμήσεις ως έννοια συμπεριλαμβάνουσα
βιολογικούς και ψυχικούς παράγοντες (λιβιδώ, ενορμήσεις του
Εγώ,
ναρκισσισμός, ενορμήσεις ζωής και θανάτου,
ωρίμανση και διαμόρφωση των ενορμήσεων), με τη διαντίδρασή τους με τις
λειτουργίες του Εγώ,
επηρεάζουν την πορεία και τους κύκλους της
ζωής μας από τη γέννηση, στον αγώνα της ζωής ως την αναχώρηση από αυτή.
Παρότι η φρουδική θεώρηση θεωρήθηκε, από
πολλούς, ιδίως τις πρώτες δεκαετίες,
ευθέως ασύμβατη με την ανθρώπινη ανάγκη
θρησκευτικότητας και τις θρησκείες,
στην ουσία αποτελεί την βιοψυχοκοινωνική
προσέγγιση και ερμηνεία της προέλευσης της κοινωνικής ζωής και της
θρησκευτικότητας.
Βάζοντας ένα λιθαράκι ανθρώπινης γνώσης στον
αγωνιζόμενο άνθρωπο για το ζείν - ευ ζείν - υγιαίνειν, χωρίς να υποκαθιστά το
θρησκεύειν και θρησκεύεσθαι.
Στον χαιρετισμό του (ΗΜΕΡΙΔΑ:ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ
ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΣΕ ΔΙΑΛΟΓΟ 1994),
ο τότε Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Θηβών και
Λεβαδείας κ. Ιερώνυμος, ανέφερε μεταξύ άλλων :
«…Επί δεκαετίες οι εκπρόσωποι των δύο χώρων
(Θεολογίας και Ψυχιατρικής) παρέμεναν κλεισμένοι στα δικά τους δεδομένα ωσάν να
μη διακονούσαν τον ίδιο άνθρωπο.
Οι ψυχίατροι, ψυχολόγοι κ.λπ., δεν
καταλάβαιναν τη γλώσσα μας και συχνά μας κατηγορούσαν ότι δεν αφήνουμε τόπο γι’
αυτούς,
εμείς οι κληρικοί και θεολόγοι υποτιμούσαμε
το θεωρητικό τους υπόβαθρο και τους ζητούσαμε βοήθεια μόνο εάν κρίναμε ότι
χρειάζονταν φάρμακα(και τότε όχι πάντα).
Η επιστήμη κατηγορείτο για ορθολογισμό και
αθεΐα, η Εκκλησία για αναχρονιστικότητα και
σκοταδισμό.
Όμως, τριγύρω μας ο κόσμος συνέχιζε να πονά.
Και όσο περνούν τα χρόνια και η κοινωνία ψυχραίνεται, η ψυχή των ανθρώπων
αγριεύει περισσότερο.
Υπό την πίεση των πραγμάτων, τελικά, η
Θεολογία και η Ψυχιατρική άρχισαν να ανακαλύπτουν ότι μπορούν να συζητήσουν.
Ότι σε σημαντικό ποσοστό έχουν κοινούς
στόχους. Ακόμη και ότι ό διάλογός τους δεν θα είχε μόνο ευεργετικές συνέπειες
στην πράξη,
αλλά ότι θα ήταν δυνατό να γονιμοποιήσει
και το θεωρητικό τους εξοπλισμό…».
|
||
