“ΟΘΕΛΛΟΣ” ΤΟΥ ΤΖΙΟΥΖΕΠΕ ΒΕΡΝΤΙ
Ο θρυλικός Ιταλός σκηνοθέτης Franco Zeffirelli και ο διάσημος τενόρος
Placido Domingo
ένωσαν το ισχυρό ταλέντα τους για αυτή την πλούσια
παραγωγή του κλασικού συνθέτη όπερας Giuseppe Verdi
που βασίζεται στο
διαχρονικό, τραγικό αριστούργημα του Σαίξπηρ «Οθέλλος».
Το
αριστούργημα του διάσημου Ιταλού συνθέτη «Οθέλλος» είναι ένα
συγκλονιστικό δράμα ερωτικού πάθους και ζήλιας,
φιλοδοξίας και
εκδίκησης, με φόντο την Ενετική Δημοκρατία του 15ου αιώνα.
Η όπερα
παρουσιάστηκε στα πλαίσια των εκδηλώσεων που έγιναν παγκόσμια το 2001
με
τη συμπλήρωση 100 χρόνων από το θάνατο του Βέρντι.
Η συγκλονιστική
όπερα του Βέρντι ακολουθεί την αφήγηση του ομώνυμου σαιξπηρικού έργου,
αποδίδοντας την ιστορία του πρωταγωνιστικού ήρωα με μουσική εκρηκτικής
δύναμης και υποδειγματική οικονομία εκφραστικών μέσων:
μία και μόνον
μουσική φράση αρκεί προκειμένου να σκιαγραφήσει τον ηρωισμό και την
εκρηκτική δύναμη του Οθέλλου (Ντομίνγκο),
το άσβεστο μίσος του Ιάγου
(Justino Diaz), την αγνότητα και την καλοπιστία της Δυσδαιμόνας (Κάτια
Ricciarelli).
Λίγα μουσικά μέτρα αποδίδουν με τρομακτική δύναμη την
καταιγίδα που μαίνεται στη θάλασσα,
ταυτόχρονα και στην ψυχή του
κεντρικού ήρωα που θα καταποντιστεί από το βάθρο της δόξας του,
παραδομένος στο ένστικτο της ζήλειας του.
Η ιστορία του Οθέλλου
είναι γεμάτη έντονες αντιθέσεις και βίαια συναισθήματα. Είναι το έπος
του δυνατού μαύρου στρατιώτη,
που χάρη στις ξεχωριστές ικανότητες και
στη γενναιότητά του έγινε στρατηγός μιας υπερδύναμης, της Γαληνοτάτης.
Ο
Οθέλλος θα βιώσει παράλληλα την ανασφάλεια της καταγωγής και των
«πιστεύω» του, με αποτέλεσμα να χειραγωγηθεί εύκολα από δόλιους
αντίπαλους όπως ο Ιάγος
και να οδηγηθεί στην κόλαση της καταστροφής.
H δράση εκτυλίσσεται στην Κύπρο όπου ο μαύρος κυβερνήτης του νησιού και
ηρωικός πολεμιστής Οθέλλος,
ωθείται από τον ραδιούργο Ιάγο να
στραγγαλίσει την αθώα γυναίκα του, τη Δυσδαιμόνα, πιστεύοντας πως τον
απατά.
Όταν η συνομωσία του Ιάγου αποκαλύπτεται, ο Οθέλλος αυτοκτονεί.
Η αριστουργηματική μουσική του Βέρντι, ο οποίος συνέθεσε το έργο σε
ηλικία 74 ετών, δεκαέξι χρόνια μετά την εμβληματική Αΐντα,
άλλοτε
χειμαρρώδης και ορμητική και άλλοτε διαυγής και ανάλαφρη, ακολουθεί τις
ψυχολογικές διακυμάνσεις των ηρώων χωρίς να χάνει ούτε λεπτό τον
ηλεκτρισμό της
και διακρίνεται για την πλούσια ενορχήστρωσή της από την
πρώτη κιόλας σκηνή της Α’ Πράξης.
Η ιδιοφυής μουσική γλώσσα του Ιταλού
συνθέτη δένει απόλυτα, σε ένα άρρηκτο σύνολο υψηλής καλλιτεχνικής αξίας,
τα μελωδικά κομμάτια με τη δραματικότητα του Σαίξπηρ
και τη δύναμη του
ποιητικού κειμένου του Μπόιτο, ενώ οι εξαίσιες άριες, τα ντουέτα και τα
χορωδιακά μέρη βάζουν το θεατή σε μια κατάσταση συνεχούς εγρήγορσης,
αγωνιώντας για το τι θα επακολουθήσει στη συνέχεια της σπουδαιότερης
βερντιανής δημιουργίας.
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ