«Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις»

Το Νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας αποτελεί μία ακόμη διαρθρωτική αλλαγή και μεταρρύθμιση, η σπουδαιότητα της οποίας είναι καθοριστική γιατί έχει να κάνει με την υγεία των πολιτών, με την υγεία μας.

Το ισχύον καθεστώς στο Σύστημα Υγείας ολοκλήρωσε τον κύκλο του. Συντεχνιακά συμφέροντα, καθεστωτικές αντιλήψεις, πελατειακές νοοτροπίες το οδήγησαν στην αυτοκαταστροφή του.

Δυστυχώς, η Ελλάδα είναι η 6^η χώρα στον κόσμο, που δαπανά για τη Δημόσια Υγεία το υψηλότερο ποσοστό επί του ΑΕΠ, το οποίο ξεπερνά το 10%, ενώ παραμένει η 2^η χώρα στον κόσμο με τη χειρότερη πρόσβαση των πολιτών στη Δημόσια Υγεία.

Θυμίζουμε ότι, πριν τριάντα περίπου χρόνια, η πρωτοβουλία του Ανδρέα Παπανδρέου για τη σύσταση Εθνικού Συστήματος Υγείας και η μεγάλη συμβολή του Γιώργου Γεννηματά, είχαν ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων με στείρες αντιπαραθέσεις χωρίς περιεχόμενο, με σύγκρουση συντεχνιακών συμφερόντων, σε μία προσπάθεια να προσφερθούν δημόσιες υπηρεσίες υγείας σε όλους τους Έλληνες πολίτες.

Παρά τις ριζοσπαστικές νομοθετικές παρεμβάσεις που επιχειρήθηκαν για πρώτη φορά στο χώρο της υγείας, καμία δεν μπόρεσε να ανακόψει τη φθίνουσα πορεία του και να αποτρέψει τη σημερινή απαράδεκτη κατάσταση στο χώρο του ΕΣΥ.

Τα δημόσια νοσοκομεία βρίσκονται στην κορυφή των φορέων του δημοσίου τομέα που εντοπίζονται φαινόμενα διαφθοράς. Οι υπερτιμολογήσεις των υλικών και των φαρμάκων, η υπερσυνταγογράφηση, οι παράτυπες μεθοδεύσεις στις προμήθειες υλικών των μονάδων υγείας, οι φωτογραφικοί διαγωνισμοί και οι απευθείας αναθέσεις, οι παράνομες δοσοληψίες ορισμένων ιατρών, η αδυναμία εκσυγχρονισμού και αξιολόγησης της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών μετέτρεψαν το όραμά μας για υγεία σε όλους τους πολίτες στο χειρότερο εφιάλτη.

Φαινόμενα κακοδιαχείρισης, κατασπατάλησης, συντεχνιακά συμφέροντα χρόνων, διόγκωση των χρεών και αδυναμία ελέγχου και λογοδοσίας δημιούργησαν ένα σύστημα υγείας που υπηρετεί τα συμφέροντα κι όχι τους πολίτες.

Όλοι αναγνωρίζουμε το πρόβλημα. Όλοι συμφωνούμε στις διαπιστώσεις, αλλά δυστυχώς δεν υπήρξε ποτέ πολιτική βούληση να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση.

Η οικονομική κρίση που συνταράσσει σήμερα τη χώρα, έχει και τη θετική της πλευρά, γιατί μας αναγκάζει να δούμε κατάματα τα διαρθρωτικά και διαχρονικά προβλήματα στον τομέα της υγείας.

Παρά το υψηλό ποσοστό για δαπάνες υγείας η χώρα μας είναι η 2^η χειρότερη χώρα στον κόσμο όσον  αφορά στην πρόσβαση των πολιτών και την ποιότητα παροχής υπηρεσιών στον Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Παρά τις υπέρογκες δαπάνες, η Ελλάδα κατρακυλάει συνεχώς όσον αφορά τη θέση της στο προσδόκιμο επιβίωσης του πληθυσμού.

Η χώρα μας έχει το πιο ιδιωτικοποιημένο και συντεχνιακό Σύστημα Υγείας, με τις ιδιωτικές δαπάνες να ανέρχονται στο 40% για δαπάνες υγείας, ενώ αντίστοιχα ο μέσος όρος στην ευρωζώνη ανέρχεται σε 24%.

Υπάρχει υπερπληθώρα ιατρικού προσωπικού. Έχουμε περισσότερους από 20.000 γιατρούς στα δημόσια νοσοκομεία για 35.000 κλίνες, ενώ μέχρι σήμερα περίπου 7.500 γιατροί υπηρετούσαν 5,5 εκατ. ασφαλισμένους στο ΙΚΑ. Συνολικά στην Ελλάδα υπάρχουν 72.000 γιατροί που υπηρετούν σε διάφορες μονάδες υγείας, ενώ παράλληλα σε απομακρυσμένες παραμεθόριες περιοχές και νησιά παρατηρείται υποστελέχωση.

Από το 2000-2009, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στα 4 μεγάλα ταμεία της χώρας μας ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ, ΟΠΑΔ, αυξήθηκε από 900 εκατ. σε  4,5 δις,

δηλαδή περίπου 500%.

Όλα αυτά αποτυπώνουν την υφιστάμενη κατάσταση στο χώρο της υγείας, με τους Έλληνες πολίτες να ταλαιπωρούνται περισσότερο και να τους παρέχονται χειρότερες υπηρεσίες. Ο εκσυγχρονισμός και η αναδιάρθρωση του ΕΣΥ σήμερα όσο ποτέ άλλοτε είναι και αυτονόητη και αναγκαία και επιβεβλημένη.

Πρέπει να  βάλουμε ένα τέλος σε παθογένειες του παρελθόντος, εγγενείς δομικές δυσλειτουργίες, στη χαμηλή παραγωγικότητα, στην έλλειψη λογοδοσίας, στην ανορθολογική διοίκηση και στα συντεχνιακά συμφέροντα, με οικονομικές συναλλαγές και έντονη κομματικοποίηση.

Το νομοσχέδιο αυτό είναι μία αυτονόητη μεταρρύθμιση, που στόχο έχει την αναδιοργάνωση και τον εκσυγχρονισμό του  ΕΣΥ, στα νέα δεδομένα της ελληνικής κοινωνίας, δίνοντας έμφαση στη μέτρηση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, στην καταπολέμηση της υπερκοστολόγησης των αναλώσιμων και ιατρικών συσκευών, θέτοντας αυστηρούς όρους για να μπει φρένο στις αλόγιστες σπατάλες.

Το επιστημονικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό και όλοι οι δημόσιοι λειτουργοί που υπηρετούν το υπέρτατο δημόσιο αγαθό, την υγεία πρέπει να αφήσουν όλοι στην άκρη το ΕΓΩ τους και να δούνε το ΕΣΥ μας.

Το πάρτι στο χώρο της υγείας τελειώνει.

Δεν υπάρχει πλέον χρόνος για αναβολή. Η αναδιάρθρωση του ΕΣΥ είναι πλέον μονόδρομος. Είναι διαχρονική έκκληση του ελληνικού λαού και εθνικό μας χρέος.

Ο ελληνικός λαός στηρίζει μία Κυβέρνηση κι έναν Πρωθυπουργό, που έχει το πολιτικό θάρρος και το όραμα να συγκρουστεί με συμφέροντα, με παθογένειες του παρελθόντος που κρατούσαν την οικονομία, τη Δημόσια Υγεία και την κοινωνία μας στάσιμη στα χέρια των ολίγων.