Δευτέρα 7 και Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011

Στο Δημοτικό Θέατρο Αστέρια ώρα έναρξης 9.00’ μ.μ.

Οργανωμένες μαθητικές παραστάσεις

«Το μόνον της ζωής του Ταξείδιον» του Γ.Βιζυηνού είναι ένα από τα σημαντικότερα διηγήματα όχι μόνο της ελληνικής αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας .

Η γλώσσα του Βιζυηνού παραμένει και σήμερα ζωντανή και γεννά έντονα αισθήματα όπου το γέλιο και η συγκίνηση συνυπάρχουν αρμονικά.
Το έργο του Γ.Βιζυηνού μας κάνει να νιώσουμε την πιο γνήσια και πηγαία συγκίνηση που μπορεί να μας δώσει η τέχνη μέσα από τη γοητευτική ιστορία του μικρού ράπτη που έχει πιστέψει σαν πραγματικότητες τα παραμύθια που του έχει διηγηθεί ο παππούς του.
Μια διαδρομή στα μύχια μιας λησμονημένης αθωότητας όχι μόνο της δικής μας της προσωπικής, αλλά και αυτής της λαϊκής μας παράδοσης που μας έδωσε διαχρονικά την πιο φωτεινή και παιγνιώδη πλευρά του ελληνικού πολιτισμού.
Η παράσταση μας απευθύνεται στο ευρύ κοινό, ξυπνά οικείες μνήμες και συγκινεί με το θέμα της και τον υπέροχο λόγο του συγγραφέα. 

Συντελεστές

Διασκευή – Σκηνοθεσία:   Δήμος Αβδελιώδης

Καλλιτεχνικός σύμβουλος : Μπουμπουλίνα Νικάκη

Μουσική : Βαγγέλης Γιαννάκης

Διδασκαλία λόγου – Κίνησης- Σκηνική όψις : Δήμος Αβδελιώδης

Ερμηνεύουν ( εναλλακτικά) : Μαρίνα Αργυρίδου, Γιώργος Νικόπουλος

Μουσικοί : Όλγα Σμιρνόβα (Βιολοντσέλο) , Αλέξανδρος Αβδελιώδης ( Πιάνο)

Βοηθός σκηνοθέτη : Δώρα Νεοκλέους

Συνδιοργανωση  Σύλλογος Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Ν. Σερρών

Τιμές εισιτηρίων :

Είσοδος κοινού 15€  - Μαθητικό 8€  

Κάντε κλικ στο  παρακάτω link για να δείτε το
VIDEO Trailer     http://vimeo.com/16030930

Oρισμένες επιπλέον πληροφορίες, σχετικά με το σκηνοθέτη Δήμο Αβδελιώδη, 
οι οποίες μπορεί να βοηθήσουν τους δημοσιογράφους στις τηλεφωνικές συνεντεύξεις.

"O Δήμος Αβδελιώδης, ο σκηνοθέτης του "Μαράν Αθά" με τη Γιασεμί Κελαηδόνη που παρουσιάστηκε στις Σέρρες τον περασμένο Δεκέμβριο αλλά και μίας από τις σπουδαιότερες ελληνικές παραστάσεις των τελευταίων ετών , "Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος δράκος"- η οποία παρουσιάστηκε στο ελληνικό showcase του Ελληνικού κέντρου Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου με τις έξι καλύτερες παραστάσεις για διεθνείς κριτικούς και διευθυντές διεθνών φεστιβάλ με σκοπό την προβολή του ελληνικού θεάτρου και μετάκληση στο εξωτερικόν -, ήταν τον περασμένο Οκτώβριο ένα από τα διεθνή Τιμώμενα πρόσωπα σε ένα από τα μεγαλύτερα διεθνή φεστιβάλ του κόσμου, αυτό του Φεστιβάλ Πειραματικού θεάτρου του Καϊρου, για την προσφορά του στην Τέχνη του θεάτρου και τη συμβολή του στη διεθνή γλώσσα του θεάτρου, προβάλλοντας έτσι με σπάνιο τρόπο και τον ελληνικό πολιτισμό.

ΔΗΜΟΣ ΑΒΔΕΛΙΩΔΗΣ

ΚΙΝ. 6948 050808

Θεατρική κριτική από τον θεατρολόγο Κωνσταντίνο Μπούρα

Παρακολούθησα την παράσταση με την Μαρίνα Αργυριάδου και εκστασιάστηκα. Όσο κι αν μου θύμιζε στην εκφορά του λόγου την άξια ηθοποιό Αμαλία Μουτούση (κάποιες στιγμές φάνταζε σαν κλώνος της), όσο κι αν το νεαρό της ηλικίας και το ατσαλάκωτο της «μάσκας» του προσώπου της παρέπεμπε σε άλλου είδους θεατρικούς κώδικες (θέατρο Νο), όσο κι αν η νεανική της ζέση δεν έδινε στον λόγο τα κενά και τις παύσεις που χρειάζεται το μυαλό του θεατή για να αφομοιώσει τον καταιγισμό των λέξεων και των παραγλωσσικών κωδίκων, το αποτέλεσμα ήταν υποδειγματικής αρτιότητας κι εμμανούς επαγγελματισμού.

Η Όλγα Σμιρνόβα στο βιολοντσέλο και ο Αλέξανδρος Αβδελιώδης συμβάλλουν ισότιμα στο απολύτως απογειωτικό θέαμα.

Μια ψυχαγωγική βραδιά όπου το χιούμορ αντισταθμίζει το έρεβος της ανθρώπινης ύπαρξης στα μισοσκότεινα.

Λήδα Δημητρίου

Μια παράσταση ενός έργου από κείνα που «μ’ έθρεψαν» πνευματικά στα χρόνια της εφηβείας μου. 
Η παράσταση είχε την υπογραφή του Δήμου Αβδελιώδη γνωστού για την σπάνια καλλιτεχνική ευαισθησία, το ήθος του, στο θέατρο, στον κινηματογράφο… 

Λίγα λόγια για το έργο:

Tο διήγημα του Γεώργιου Βιζυηνού

Το μόνον της ζωής του ταξίδιον

δημοσιεύτηκε σε δύο συνέχειες στο περιοδικό Εστία τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1884. Είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και γοητευτικά διηγήματα του συγγραφέα, με έντονη την παρουσία του

χιούμορ και της ειρωνείας. 

Ο Βιζυηνός ξαναγυρνά στην παιδική του ηλικία και το διήγημα κυριαρχείται από έντονα βιωματικά στοιχεία, περιγράφοντας τον άκακο αλλά και άβουλο χαρακτήρα του παππού του και την αυταρχική και καταπιεστική γιαγιά του. Ο αφηγητής του διηγήματος, ο εγγονός, διηγείται αρχικά τις συνθήκες διαβίωσής του στην Πόλη, όταν ήταν ραφτόπουλο του αρχιράφτη της Βαλιδέ Σουλτάνας και περίμενε να του συμβούν όλες οι περιπέτειες που του είχε διηγηθεί ο «κοσμογυρισμένος» παππούς του. Βέβαια η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική από τις διηγήσεις του παππού, γεγονός που γεμίζει με απογοήτευση τον νεαρό. Κάποια μέρα φτάνει στην Πόλη ο Θύμιος, ο υπηρέτης του παππού και τον παίρνει μαζί του στο χωριό, γιατί ο παππούς του δεν ήταν καλά και τον ζητούσε. Ο εγγονός βρίσκει τον παππού του σε αρκετά καλή κατάσταση και στην κουβέντα που αναπτύσσεται, ο νεαρός ρωτά τον παππού σχετικά με τα ταξίδια που έκανε όταν ήταν νέος. Σε αυτή την κουβέντα αποκαλύπτεται ότι ο παππούς δεν έχει κάνει ούτε ένα ταξίδι στη ζωή του και πως όλα τα ταξίδια που σκεφτόταν να κάνει τα πραγματοποίησε η αυταρχική και καταπιεστική γιαγιά του νεαρού, η Χρουσή. Ο παππούς περιγράφει τις περιπέτειες της παιδικής του ηλικίας στον εγγονό και ο γάμος του σε πολύ μικρή ηλικία εξηγεί κατά τον Βιζυηνό τον άβουλο χαρακτήρα του. Την επόμενη μέρα ο παππούς πεθαίνει και έτσι πραγματοποιεί αληθινά «το μόνον της ζωής του ταξίδιον».