«…θα αναφερθώ στο Νομό Σερρών. Είναι παραμεθόριος, έχει δίπλα τη Βουλγαρία και όπως είναι γνωστό σε όλους, πολλές επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται εκεί, γιατί βρήκαν φτηνό εργατικό κόστος ή  πρώτη ύλη. Αυτό θα πρέπει να το προσέξουμε ιδιαίτερα. Να δούμε τι κίνητρα θα πρέπει να δώσουμε στο νομό Σερρών, έτσι ώστε αυτές τις επιχειρήσεις να τις επαναπατρίσουμε, Μπορούμε να το κάνουμε αν εξαλείψουμε την ενδοπεριφερειακή ανισότητα…» . Με αυτά τα λόγια ο βουλευτής Σερρών Μιχάλης Τζελέπης, έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στην διαρκή επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου στις 4-1-2011, σχετικά με το νέο Αναπτυξιακό Νόμο για τον οποίο μίλησε και ενώπιον των συναδέλφων του στη Βουλή.

Ο κ Τζελέπης στην ίδια πάντα επιτροπή, αναφέρθηκε και στο μείζον θέμα του  ελαχίστου απαιτουμένου  ύψους μιας επένδυσης για ένταξη στο νέο αναπτυξιακό νόμο επισημαίνοντας πως:  « Θα έπρεπε, όμως, το ελάχιστο ποσό της επένδυσης να μην είναι στις 200.000 αλλά στις 100.000, γιατί λόγω των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών που επικρατούν σήμερα στην περιφέρεια και να ήθελαν κάποιοι να ασχοληθούν με αυτού του είδους τις επενδύσεις δεν θα μπορούσαν με ελάχιστο τις 200.000 ».

Στην ολομέλεια της Βουλής κατά την ομιλία του επί του Νομοσχεδίου

Ο Σερραίος Βουλευτής επισήμανε πρωτίστως την ανεπάρκεια της σημερινής αντιπολίτευσης, τονίζοντας ότι ως  κυβέρνηση η ΝΔ, αν και υποστήριζε πως είχε τις προτάσεις και τις λύσεις για ανάπτυξη, οδήγησε το καράβι της ελληνικής οικονομίας στα βράχια και το εγκατέλειψε με αποτέλεσμα ώστε να υφίσταται σήμερα η ελληνική κοινωνία όλα αυτά τα δεινά.

Επίσης σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο κ Τζελέπης, αναφέρθηκε στην αδιαφορία και επιπολαιότητα της προηγούμενης Κυβέρνησης Καραμανλή που ενίσχυσε κλάδους χαμηλού ειδικού βάρους και τεχνολογίας με ένα αναπτυξιακό νόμο που λειτούργησε με αδιαφανή κριτήρια ένταξης επιχειρήσεων σε αυτόν, χωρίς καθαρό προϋπολογισμό και με την προϋπόθεση πως θα υπάρχουν άπειρα  κοινοτικά κονδύλια.

Ο κ Τζελέπης, αναπτύσσοντας το σκεπτικό του, κατά την ομιλία του, είχε την ευκαιρία να αναφερθεί στην επιβεβλημένη αναγκαιότητα,  λόγω οικονομικής κρίσης,  της ψήφισης ενός νέου αναπτυξιακού νόμου που θα  ενισχύει το επενδυτικό ενδιαφέρον ανάπτυξης της  πραγματικής οικονομίας με κανόνες διαφάνειας και ισονομίας ώστε να επιτευχθεί τελικά η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων, ενώ συνέστησε την προσοχή των συναρμοδίων Υπουργών λέγοντας: «Θα ήθελα, κύριοι Υπουργοί, να σας επισημάνω στο σημείο αυτό, ότι πέντε νομοί της χώρας έχουνε Α.Ε.Π. κάτω του 60% του μέσου Α.Ε.Π. της χώρας, όπως είναι και ο νομός μου, ο Νομός Σερρών, που είναι στο 56,47%. Αν θέλουμε αυτές τις περιφερειακές και ενδοπεριφερειακές ανισότητες να τις εξαλείψουμε, τότε αυτοί οι Νομοί πρέπει να τύχουν τουλάχιστον αυξημένων ποσοστών ενισχύσεων έναντι των άλλων και ας είναι και μέσα στην ίδια περιφέρεια».

Κλείνοντας την ομιλία του ο βουλευτής  Μιχάλης Τζελέπης εύστοχα συνόψισε τα βασικά σημεία του νέου αναπτυξιακού νόμου που  καθιερώνει αντικειμενικές διαδικασίες αξιολόγησης, καθορίζει ετήσιο προϋπολογισμό και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης και ελέγχου των επενδυτικών σχεδίων, θέτει σαφείς Εθνικούς Αναπτυξιακούς Στόχους και συνδέει άμεσα τις νέες επενδύσεις με την δημιουργία νέων θέσεων  εργασίας.

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του κ Μιχάλη Τζελέπη έχει ως εξής:

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούγοντας τους ομιλητές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, πραγματικά διερωτώμαι, αφού είχαν τις προτάσεις και τια λύσεις και αφού οδήγησαν πρώτα το καράβι της ελληνικής οικονομίας στα βράχια, γιατί το εγκατέλειψαν και δεν κάθισαν να εφαρμόσουν αυτές  τις προτάσεις, ούτως ώστε να μην υφίσταται σήμερα όλα αυτά τα δεινά που περνάει η ελληνική κοινωνία;  Όμως, δυστυχώς, δεν είχαν προτάσεις, δεν είχαν λύσεις, γι’ αυτό και διάλεξαν τη φυγή και νομίζουν ότι ο ελληνικός λαός τα έχει ξεχάσει αυτά.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την ελληνική οικονομία σε καθεστώς ύφεσης οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία που εμπεριέχει αναπτυξιακό χαρακτήρα θεωρείται στις μέρες που διανύουμε άκρως επιβεβλημένη, πόσω μάλλον όταν ενισχύει το επενδυτικό ενδιαφέρον ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας, παράγοντας εξόχως καθοριστικός για τη στήριξη του εγχώριου εθνικού προϊόντος και τη γρήγορη έξοδο από την οικονομική κρίση που πλήττει την πατρίδα μας.

Ο νέος αναπτυξιακός νόμος αποτελεί ακριβώς το εργαλείο που με κανόνες διαφάνειας, ισονομίας και αξιοκρατίας δίνει στην υγιή επιχειρηματικότητα το κίνητρο, ώστε να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων. Οποίος συνεχίζει να αναφέρεται στην ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου και τα συναφή, καλό είναι να έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του τον κίνδυνο αύξησης της ανεργίας, την παρατεινόμενη μείωση των εξαγωγών, με αντίστροφη συνεχή αύξηση των εισαγωγών της χώρας μας.

Δεν μπορούμε, λοιπόν, λόγω των δυσμενών συγκυριών, να δημιουργήσουμε οικονομία εντάσεως κεφαλαίου, πόσω μάλλον εργασίας. Κατά την άποψη μου, μάλιστα το τελευταίο μοντέλο είναι άκρως επικίνδυνο, γιατί μπορεί και προσδίδει ανταγωνιστικότητα μέσα στα ελληνικά προϊόντα, αλλά προϋποθέτει την καταβαράθρωση του μέσου βιοτικού επιπέδου της πλειοψηφίας των Ελλήνων εργαζομένων, άρα και της χώρας.

Ας ενισχύσουμε, λοιπόν, τους υπάρχοντος υγιείς κλάδους της ελληνικής επιχειρηματικότητας. Ας θέσουμε τα θεμέλια για δημιουργία εθνικής οικονομίας, εντάσσοντας καινοτομίες, με ευφυή προϊόντα και υπηρεσίες. Ας αναπτύξουμε τον πρωτογενή τομέα της χώρας μας, τη γεωργική παραγωγή, με εναλλακτικές μορφές καλλιεργειών, όπως το προτείνουν όλοι, όπως πρόσφατα και ο Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κ. Μπαρντέ , γιατί ο πρωτογενής τομέας παράγει άμεσα πλούτο σε ένα χρόνο και ενισχύει το δευτερογενή και τον τριτογενή τομέα.

Θα ήθελα, όμως, να υπογραμμίσω εδώ την άνιση μεταχείριση που είχαν με τον προηγούμενο νόμο όλες οι προηγούμενες μικρομεσαίες επιχειρήσεις του πρωτογενούς τομέα έναντι των άλλων τομέων της οικονομίας τόσο στο επίπεδο της χρηματοδότησης όσο και στο επίπεδο στήριξης. Μόνο το 3,8% του συνολικού εγκεκριμένου ποσού των προγραμμάτων με τον προηγούμενο επενδυτικό νόμο πήγε στον πρωτογενή τομέα. Οι δε μικρομεσαίες επιχειρήσεις του αγροτικού τομέα είχαν εξαιρεθεί από τα δύο πρόσφατα προγράμματα του ΤΕΜΠΜΕ.

Ας ενισχύσουμε το εθνικό τουριστικό προϊόν, αναπτύσσοντας τις εναλλακτικές μορφές τουρισμού, και τέλος ας προωθήσουμε οτιδήποτε εξαντλεί την ευφυή επιχειρηματικότητα και το φυσικό πλούτο της χώρας μας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο στρατηγικός στόχος του εκάστοτε αναπτυξιακού νόμου που ψηφίζεται στη Βουλή θα έπρεπε να είναι η άρση των περιφερειακών και ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων και μάλιστα με βασικό κριτήριο την περιφερειακή σύγκλιση.

Αν, όμως, κάνουμε ένα σύντομο απολογισμό των περίπου τριάντα τελευταίων χρόνων εφαρμογής του, θα δούμε πως το βασικό αυτό ζητούμενο τελικά και απολογιστικά δεν επιτεύχθηκε στο μέγεθος που θα έπρεπε.

Θα ήθελα, κύριοι Υπουργοί, να σας επισημάνω στο σημείο αυτό, ότι πέντε νομοί της χώρας έχουνε Α.Ε.Π. κάτω του 60% του μέσου Α.Ε.Π. της χώρας, όπως είναι και ο νομός μου, ο Νομός Σερρών, που είναι στο 56,47%. Αν θέλουμε αυτές τις περιφερειακές και ενδοπεριφερειακές ανισότητες να τις εξαλείψουμε, τότε αυτοί οι νόμοι πρέπει να τύχουν τουλάχιστον αυξημένα ποσοστά ενισχύσεων έναντι των άλλων και ας είναι και μέσα στην ίδια περιφέρεια.

Αναφέρθηκα στην εισαγωγή της ομιλίας μου πως ο αναπτυξιακός νόμος είναι βασικό εθνικό εργαλείο ανάπτυξης,  που μαζί με το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και το ΕΣΠΑ, αποτελούν τον πυλώνα της παραγωγικής διαφοροποίησης. Μόνο που, όπως πολύ καλά γνωρίζετε όλοι σας, για να λειτουργήσει  σωστά ένα οποιοδήποτε εργαλείο, χρειάζεται τον κατάλληλο χειριστή.

Τι έκανε, λοιπόν, γι’ αυτό η απελθούσα Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που σήμερα εφαρμόζεται κριτική στην ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου; Πώς χειρίστηκε τις αναπτυξιακές προοπτικές του δικού της νόμου, του ν. 3299/2004; Ποιους τομείς και κλάδους της ελληνικής οικονομίας ενίσχυσε;

Ξέρω πως δεν θα σας εκπλήξω, αλλά και πάλι έκανε ακριβώς το αντίστροφο απ΄αυτό που έπρεπε να είχε κάνει. Ενίσχυσε, δηλαδή , στην πλειοψηφία κλάδους χαμηλού ειδικού βάρους και τεχνολογίας. Δημιούργησε έναν αναπτυξιακό νόμο, που μόνο ως νόμος αναπτυξιακής προσδοκίας για 8,5 χιλιάδες συγκεκριμένα επενδυτικά σχέδια θα μπορούσε να μεταφραστεί σε έναν αδιαφανές περιβάλλον αξιολόγησης των επενδυτικών με σχεδόν υποκειμενικά κριτήρια, χωρίς εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό ανάπτυξης;  Το χειρότερο όλων, Χωρίς καθαρό προϋπολογισμό, με την προϋπόθεση, βέβαια, πως πάντα θα υπάρχουν τα άπειρα κοινοτικά κονδύλια. Δηλαδή, κύριε επενδυτή, περίμενε στην ουρά και άμα φθάσουν τα λεφτά, βλέπουμε.

Το αποτέλεσμα; Και σήμερα εγκλωβισμένοι  επενδυτές που ακόμη και σήμερα προσδοκούν. Εκταμίευσαν τα πεντέμισι χρόνια από τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για το δικό τους επενδυτικό νόμο 1,6 δισεκατομμύρια. Στον ένα χρόνο του 2010 εκταμίευσαν απ΄ αυτήν την Κυβέρνηση 1,5 δισεκατομμύρια.

Αυτά τα στρεβλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχεται να διορθώσει το υπό ψήφιση νομοσχέδιο και το κυριότερο, έρχεται να αλλάξει την κακώς εννοούμενη επενδυτική νοοτροπία της επιδότησης, που τα τελευταία χρόνια έχει κατακλύσει την ελληνική επιχειρηματικότητα. Τέρμα, δηλαδή, οι φούσκες και οι επενδύσεις μαϊμού. Τέρμα οι ημέτεροι και οι ευνοημένοι κλάδοι και οι επιχειρηματίες. Τέρμα τα διαφανή προνόμια και η πελατειακή λογική. Τέρμα οι τζάμπα μάγκες.

Τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο νέος αναπτυξιακός νόμος, σε απόλυτη αντιδιαστολή με τα παραπάνω, βάζει καθαρούς κανόνες στο παιχνίδι. Δεν χαρίζει ενισχύσεις.  Έχει έλεγχο στο κάθε ευρώ.

Καθιερώνει αντικειμενικές διαφανείς και αξιοκρατικές διαδικασίες αξιολόγηση,  ώστε να αποκαταστήσει το κλίμα εμπιστοσύνης του επιχειρηματικού κόσμου στις διοικητικές διαδικασίες, καθορίζει ετήσιο προϋπολογισμό ανά περιφέρεια και κλάδο και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης και ελέγχου των επενδυτικών σχεδίων, θέτει συνεχείς αναπτυξιακούς στόχους, παρέχοντας απόλυτη προτεραιότητα σε στοχευμένες επενδύσεις με μετρήσιμα ανταποδοτικά αποτελέσματα, σε σχέση με τους διατιθέμενους δημόσιους πόρους και συνδέει άμεσα τις νέες επενδύσεις με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Για όλα αυτά στηρίζω το νέο επενδυτικό νόμο που κατέθεσε η Κυβέρνηση.